Bırak Gök Gürlesin Anne!..

Gönlü Kırık Harami - Burak Uzun

2012-01-31T18:08:00.002+02:00

Gönlü Kırık Harami

Attığım taş vurduğum kuşa değmiyor be hafız
Islağın en kırmızısında boğuluyorum, yaprakta şebnem
Gözlerimi değdiriyorum, nem kalbime iyi gelmiyor
Sanırım ayın etkisi altında kaldım, aşk çok münhem!..

Gömülürken 'kroşelerle uyusun' denilen ölü bir boksör gibiyim
Eskiden kalbime yıktıklarım, şimdi mezarımda tepinmekte
Şuh küfürler taşımı döndürdü, müsait yerde dirilebilir miyim
Zamanında sindiremediğim haram sevdalar oturmuş mideme!..

Cami çıkışı aşure dağıtan amcalar, dünyayı yönetse, ne güzel
Ne âlâ olurdu moda dergilerini ateşe verecek güzeller olsa
Bizi o ateşe atmak yerine ateşe çay koysalar ve kestane
Ben sonra ölürüm yine, acelesi mi var, kaçacak değiliz ya!..

Nefsani şarkılar birleştiremiyor gönlümün dağılan hiçbir zerresini
Aşk, ardarda patlayan mısır olmuş, kolesterolden can almakta
Bir de bakmışım ki unutmuşum ezberlediğim bütün molotof tariflerini
İsyan kaldıracak hâl kalmamış ne saçlarımda, ne de yağmurlarımda...

Dergah Dergisi, Ocak 2012
Burak UZUN

Temrin 46

2012-01-26T12:51:00.001+02:00

Bu sayımızı vefatının ellinci yıldönümü münasebetiyle Tanpınar’a ayırdık. Klasik bağlamda bir dosya yapmak yerine Tanpınar’ı belirli problemler özelinde ele aldık. “Hangi Tanpınar?” sorusuyla Tanpınar’ın çoğul kimliğine değinirken bir yandan da “Tanpınar nasıl okunmalı?” sorusunu cevaplamaya çalıştık.

Dursun Ali Tökel, “Tanpınar, ama Ahmet Hangi Tanpınar” başlıklı yazısında Tanpınar’ın çok kimlikliliğinden hareketle “nereli?” sorusu üzerinde durdu.

Hilmi Yavuz, günlüklerdeki Tanpınar’ı yazdı, ‘Kırtıpil’ mi, Değil mi? Evet,‘Hangi Tanpınar?’ adlı yazısında.

Şaban Sağlık, Tanpınar’ın çoğul kimliğini de göz önünde bulundurarak “Tanpınar’ı Hangi Bağlaçla Okumalı” başlığını taşıyan oldukça ufuk açıcı bir yazı kaleme aldı.

Yavuz Demir ‘Huzur’suzluğun ‘İntibah’ı başlıklı yazısında Huzur romanını iç problemleri bağlamında ele aldı. İlgi çekici bir metin…

Yasin Beyaz, Orhan Okay’ın “Bir Hülya Adamının Romanı” isimli kitabı üzerine derinlikli bir değerlendirme yazısı ile sayımıza katkıda bulundu.

Tahsin Yıldırım, Tanpınar’ın “XIX. Asır Türk Edebiyatı Tarihi” adlı çalışmasını değerlendirdi.

Kibar Ayaydın, “Estetik Algının Bellek Zamanında Ahmet Hamdi Tanpınar” başlığını taşıyan yazısında Tanpınar’ı kültür, medeniyet, estetik bağlamında ele aldı.

Bu ayki söyleşi konuğumuz Prof. Dr. Orhan Okay. Orhan Okay ile Musa İğrek konuştu. Orhan Okay kendi gözünden, hocası olan Tanpınar’ı anlattı…

Bu ay dosyamızın yoğunluğundan ötürü sadece üç şiire yer verebildik. Servet Gündoğdu, Halil İbrahim Polat ve Ayhan Emir Yolcu bu sayımızın şairleri. Üç şiiri de beğeniyle okuyacağınızı düşünüyoruz.

Alperen Köseoğlu yine çizimleriyle kapağımıza renk kattı…

Gelecek sayılarda buluşmak ümidiyle…

Not: 1 Şubat, değerli büyüğümüz Prof. Dr. Şaban Sağlık hocamızın doğum günü. Şaban Sağlık 50 yaşında! Hocamızın yeni yaşını kutluyor, sağlıklı ve huzurlu nice yıllar diliyoruz…

Acemi Dergisi Sayı 1

2012-01-26T12:48:00.001+02:00

Dergiler, edebiyatın deniz fenerleri gibidir.

Onların daha ilk çıkarken edebiyat adına büyük laflar yaparak çıkmaları biraz da bundandır.
Çünkü söyleyecek sözleri vardır. Kayık, tekne, vapur, gemi ve dev tankerler geçerken duydukları heyecan elbette farklıdır. Ne ki bu büyük lafların her zaman arkası gelmez, hatta çoğu kere bu lafları yapanlar mahcubiyet duygusuyla raflardaki yerlerini alırlar. Genelde de bu laflar birbirinin benzeri ya da tekrarıdır. “Edebiyatta kendi terminolojisini oluşturacağını söyleyenlerden tutun da yenilik ve inkılâp yapacağını iddia edenlere, ondan edebiyatın itibarını kurtaracağını söyleyenlere kadar” söylem aşağı yukarı birbirini tamamlayan bir şablon halinde tezahür eder....
Bunun, edebiyatın cazibesi karşısında heyecana kapılma gibi, farklı gerekçeleri de olabilir. İlginç olan şudur: Bir iddia ile çıkma yerine iş yapma gayreti içinde olan dergiler daha uzun soluklu oluyor. Edebiyatımızda misyon eda etmiş “Büyük Doğu, Diriliş, Mavera” gibi dergiler de bir iddia ile çıkmamışlardır. Öyleyse manzara şudur: Büyük iddialarla yürüme yerine büyük gayretlerle yol alma esas olmalıdır. Büyük laflarla dergi çıkarmanın pirim yaptığı dönem geride kalmıştır. Bunu günümüzde hâlâ devam ettirmek isteyenler olabilir, onlar da bu devrin kapandığını görüp iddialarından vazgeçeceklerdir.
Acemi’ye gelince: Acemi’nin bir iddiası yok, olamaz da… Çünkü adıyla zaten iddiasız olduğunu ortaya koymuş oluyor. Acemi’nin iddiası olmadığı gibi ukalalığı da olmayacak… Edebiyat camiasında şiddet yoktur ama ondan çok daha tehlikeli bir silah vardır ki o da “ene/ego”dur. Bu camianın bireyleri, kolay kolay bir başkasını usta veya sanatkâr kabul etmezler. Biz acemiyiz. Başkası ile uğraşmaya niyetimiz yok, buna zamanımız da yok. “Şeytan taşlama yerine salâvat getirmeyi” tercih ediyoruz. Eğer acemi olmasaydık başkalarına da bunu tavsiye ederdik. Acemi kelimesinin anlamı bellidir.
Amacımız bu kelimeye seviye kazandırmak ve bu kelimenin “epistomolojisi”ni ortaya koymak. “Bu da bir iddia değil midir?” denilebilir. Hayır değildir. Bu, bir iddia değil bir hedeftir, niyettir, arzudur, hayaldir. Bir insanın acemi olduğunu itiraf edebilmesi için ustalık sınırına dayanmış olması gerekir. Gerçek acemi, kendisinin acemi olduğunu anlayamaz. Bunu söyleyebilmek, büyük ustaların harcıdır. Acemi kelimesini, dergiye isim olarak koymamıza neden olan unsur, Turgut Uyar’ın eskimez ve kulaklara küpe olacak sözüdür: “Belki de asıl ustalık budur; her zaman acemi olmayı bilmek.” İkinci Yeni’nin önemli bir ismi olan, şairliğini ve ustalığını perçinlemiş birisinin itirafıdır bu.
Mangalda kül bırakmayanların kulakları çınlasın! Bunlarınki acemilik de değildir, hamlıktır. Acemi olduğunu itiraf edebilen birisinin çok şey biliyor olması gerekir. Acemilik; basitlik, sığlık, yavanlık değildir. Acemilik, gayretini ve ustalığını yeterli görmemektir. Eğer üslubumuz iddiaya ve ukalalığa açık olsaydı burada bu derginin içeriği ve seviyesi adına bazı iddialarda bulunabilirdik ve bunlar yanlış da olmazdı. Ne ki buna gerek duymuyoruz. Bunun gıpta damarını tahrik etmekten ve zaman kaybetmekten başka bir işe yaramayacağını biliyoruz.
Ortaya koyduğumuz ve koyacağımız ürünlerin niteliği hakkında notu okurlar verecektir. Biz bu dergi ile şunu demek istiyoruz: “Acemi olduğunu kabul edenlerin en az bu seviyede ürün ortaya koymaları gerekir.” Bu dergi, bu ülkenin en geniş tabanlı okul dergisi olmayı hedeflemektedir. Edebiyatımıza yeni kalemler kazandırmayı hedeflemektedir. Hatta iddia ile ortaya çıkanlara şiir ve yazılarıyla destek vermeyi hedeflemektedir. Bu dergi, bununla birlikte şunu da bilmektedir: Bunlar birer iddia değil, birer hedeftir. Hedefe varıncaya kadar geçen süre acemiliktir. Acemiliğin ne demek olduğunu en iyi ustalar bilir. Usta olmayanlar, acemileri anlayamazlar. Estetik ve edebi zevki olanlar, elinizdeki derginin şiirlerine ve yazılarına baktığı zaman bu söylenenlerin ne anlama geldiğini çok daha iyi anlayacaklardır.

Habis 6.sayı

2012-01-14T13:24:00.001+02:00

Dergi mi olsak, dergi-cik mi kalsak derken seçkin kitapçılardaki yerimizi ‘dergi’ olarak almaya karar vermiş bulunuyoruz. Bir biz eksiktik! Biz eksikken neler oldu? Dünya mı dönmedi, ülkemiz gelişmekten geri mi durmadı? Hayır. Fransa’ya racon kestik, kafa tuttuk, büyük ülke olma yolunda bir koca adım daha attık. Bu esnada sınırda kendi vatandaşlarımızı da öldürmedik değil… H. U. olsaydık “su testisi su yolunda kırılır” der çok da üzülmezdik. Ama insanız işte! İnsan olduğumuz için üzülüyoruz, yoksa kürt popülizmi –ki artık çok popüler olmaya başladı bu tavır- ya da aydın olmanın bir gereği olarak bahsetmiyoruz yaşananlardan. Sosyal paylaşım ağlarında bir gezinin, o hisli şairler, o sosyal sorumlu yazarlar neler sayıp döküyorlar bir görün. Hepsi çok seviyor o insanları!

Genel durumdan özelimize, edebiyata geçelim. Yeni yıla girdik malum, eski yılın en nadide eserleri de seçildi. Büyük büyük ödüller verildi sanatkârlara, körler sağırlar hep birbirini ağırladı. Sağ sağa, sol sola, ne güzel memleket. Biz de biraz eleştiriye kulak verdik ve arkadaşımız Fatih Kalafat’ın hazırladığı “değinme”ler köşesini beğeninize sunduk. Değinilen kitaplar 2011’de yayınlanan ilk öykü kitaplarıydı. Biz daha çok şiirin ve öykünün yanında olacağız.

Bu sayımızın şairleri Salim Nacar, Halil İbrahim Polat, Hasan Karayel, Ümit Erdem, Hilal Örnek, Murat Küçük, Alptuğ Topaktaş ve Ruhi Semiz. Öykücülerimiz ise Murat Çelik ve A. Selman Ekin. Çeviri köşemizde K. Özkan Dağ ve Melike Sonnur Mısır yer alıyor. Özkan, Villaurrutia’dan bir şiir, Lovecraft’dan da bir deneme çevirdi. Melike ise Heinrich Böll’ün kısa bir öyküsünü dilimize aktardı. Salim Nacar, Mustafa Celep’in İnsanı Aşan Kan adlı kitabı üzerine bir yazı kaleme aldı. Salim Nacar, ağabeyimizdir, Başkalarının Hayatı dergisini çıkartır Adana’da. Başkalarının hayatından bizene demeyin, okuyun mutlaka!

İşte böyledir, bu böyledir. Yeni yayın dönemimizde bizlerle olmanızı dileriz. Yani abone olursanız çok müthiş olur. Batmayız, iflas etmeyiz, kapağımızı kartondan bile yaptırabiliriz. Yedinci sayımızda görüşmek ümidiyle, esen kalınız…

Bir bardak çay AİLEDİR‏

2012-01-09T14:53:00.000+02:00

ÇAYIN ALT DEMLİĞİ
“KAYNANA”DIR
SÜREKLİ KAYNAR DURUR.
HATTA DİKKAT EDİLMEZSE TAŞABİLİR DE…

ÜST DEMLİK
“GELİN”DİR.
ALT DEMLİK KAYNADIKÇA ONUN DA HARARETİ ARTAR.
AMA AYNI ZAMANDA DA OLGUNLAŞIR VE DEMLENİR…

“GELİNİN KOCASI”
İSE BARDAKTIR.
HER İKİ ÇAYDANLIKTAN DA NASİBİNİ ALIR.
BİRAZ KAYNANA DOLDURUR ONU;
BİRAZ DA GELİN.
BU NEDENLE DE DENGE UNSURUDUR.

AÇIK YA DA DEMLİ ÇAYIN HOŞA GİTMEMESİ BUNDANDIR…

“ÇOCUKLAR”
ÇAYIN ŞEKERİDİR. TAT VERİR.
ÇOK ŞEKER ÇAYIN LEZZETİNİ BOZAR.
ŞEKERSİZ ÇAYA ALIŞANLARA İSE,
BİR TANESİ BİLE FAZLA GELİR…

“GÖRÜMCE”
İSE ÇAY KAŞIĞIDIR.
ARADA BİR GELİR KARIŞTIRIP GİDER…

KAYINPEDERE GELİNCE; O DA
“ÇAY TABAĞI”DIR.
ÇAYIN DEMİNE, SUYUNA KARIŞMAZ;
BİR KENARDA LÖK GİBİ OTURUR.
SADECE DÖKÜLENLERİ TOPLAR
VE ÇEVREYE ZARAR VERMESİNİ ENGELLER.
ANCAK; ARA SIRA BOŞALTILMASI GEREKİR,
YOKSA TAŞIP HER ŞEYİ BERBAT EDEBİLİR…

“ÇAY SÜZGECİ”
AİLENİN SAHİP OLDUĞU DEĞERLERDİR.
AİLEYİ DIŞ MÜDAHELELERDEN KORUR.
DELİKLER BÜYÜK OLURSA ÇAYIN TADI KAÇAR.

SUYU ISITAN
“ATEŞ” İSE HOŞGÖRÜDÜR.
O OLMADAN ÇAY DA OLMAZ…

“KISACASI BİR BARDAK ÇAY” AİLEDİR.

İsmail kılıçarslan - tekfurun kızı

2011-12-19T11:22:00.002+02:00

Tekfurun Kızı

ben seni alamam ah holofira
azığım tam takır bineğim nalsız
bir bende geçerim kalacağım yok
dostlarım bivefa düşmanım yalsız
kolum halat değil bakracımda kum

ben seni alamam ah holofira
sade yoksulluktan yokluktan değil
eline kir olsun elli üç lira
amma ki alamam
bir uzak sevi gelmişte çökmüş ta onlar gibi

ben seni alamam ah holofira
geç git hiç bakmadan eylenme emi
pusatları parlak bimbaş istesin
seni ulak elçi naim-i kral
ben hoyrat söyleyeyim, el bana hoyrat
gelip de ne diyeyim şu dillerim lâl

ben seni alamam ah holofira
baban kafirine kılıç üşürsem
hemde gece bassam iti uykulu
şöyle ya allah'la bohçanı dürsem
amma ki alamam

yaradan beni ne ardıç ne çınar ufarak çayır
koşumun gıcırdar ölmek dilerim
bağrım kaynıyordur yüklerim ağır
sen bir düş imişsin kuşluk çağında
soluma tükürdüm rabbim gafurdur
bilesin kavuşmak yoktur islamlıkta
kavuşan kısmısı ancak gavurdur.

İsmail KILIÇARSLAN

Şeref Bilsel - Verasus

2011-12-19T11:03:00.001+02:00

Verasus

Ben çok hüzünlü adamlar gördüm
hiçbir şey konuşmadım onlarla
karşılıklı iki keman gibi işlek çizdik omuzlarımızı…
sadece biri: ateş almaya mı geldin! dedi
çok hüzünlü adamlar gördüm
yalnız o beni gördü

iki kadın sevdim
birine siyahlar giyiniyordum giderken
diğerine böyle anlatılmaz
üstüm başım rüzgâr gidiyordum

ergani diyarbakır arasmda
tarlaya giden kızlar
her birinin içinden Dicle akar
herkesin evi varmış! olsun
göz göze gelince bütün evliler bekâr

tokat niksar arasında
ben çok hüzünlü türküler duydum
toplalanıp dağılan bir çift zar
baş başa vermiş iki mezar
yüzüne türkü söndürülmüş kadınlar

sivas şarkış’la arasında
cep aynamı düşürdüm
bir horoz dağılıp durdu sabaha kadar
sivas şarkış’la arasında
kurşunlanmış tabelalar…
oysa bu yolun tehlikeli olduğunu
insan içine ‘bakınca anlar

Ayaklarım ağzımın içinde
yerle gök arasında
ben çok baş aşağı durdum

Şeref Bilsel

Karayazı 11

2011-12-17T01:18:00.002+02:00

Cahit Zarifoğlu - Ayna

2011-12-13T15:10:00.000+02:00

Ayna

Ve gözüm eşyamda değil
Yoruldum maddemden
Ta ki dünya bitti
Köşk kurdum sakin oldum

Dehlizsiz ve tabakasız
Kör bir hayvan gibi
Rızkına etiyle yanaşan
Karanlık birevDir gövdem

Güneşte asla karanlık yoktur dediler
Ve onlar yoluna cihet ettim vatan tuttum

Büyük yeni bir hayat bildim
Yeni yeni bildim yoksa ölüyordu bir şey
Bir insan binası yıkılıyordu durmadan

Cahit Zarifoğlu

Behçet Necatigil - Dışarda

2011-12-13T15:07:00.001+02:00

DIŞARDA

Yandı sokak lambaları mum alevi pervane

Şeytanca sırıtır fosforlu camlar

Gördüm zifir sarısını dükkan vitrinlerinde

Belliydi biliyordu bezgindi

Evimize gidelim.

Alay eder küçümser eziliriz girsek

Hep paraya saygı camlar

Camların ardı sırnaşık kirli

Yapışkan çarpar

Evimize gidelim .

Bir yanı var ömrümüzün kırık

Farlar büyültür gecede

Garipsi türkülere özgün

Başlamadan yollar

Evimize gidelim.

BEHÇET NECATİGİL

İlhan Berk - ACININ EL YAZISI

2011-12-13T14:39:00.002+02:00

ACININ EL YAZISI

Ben acıyım. Yani senin hazan düşen yüzün. Umarsız
Boyun bazan. Bazan ağzın, gölgeli gözlerin

Yani çocukluğun. Bursa'da bir sokak yani
(Bursa'yı hiç görmemişim gibi gelir bana)

Bir akşam yaktığın mum sonra bir kilisede
Daha hiç bilmediği bir yüz için ölümün

Zaman ki senden başka nedir
Ve hep bir yüz dönüşür bende

Bir yüze
Hem geceyi, hem tanyerlerini taşır kendinde

Ben ki bir yıkıntınım senin, senin büyüttüğün
Acının el yazısında

İlhan Berk

Mustafa Necati Karaer - Çarşılar Kapanmadan

2011-12-13T14:04:00.002+02:00

Çarşılar Kapanmadan

Günün yirmi dört saatinde uyanık,
Büyüyen sesinde ırmakların
Adını koyamadığımız bir şey var;
Dalgaların ucuna daha yakın,
Çağıran, boyuna çağıran,
Güneşli çarşılar kapanmadan.

Üstelik bel bağlanamaz güneşe de,
Birden kepenkleri iner dükkanların
Vurulur asma kilidi
Dayanılmaz iri bir güldür açan
İkindilerin ortasında şimdi,
İri bir gül, çarşılar kapanmadan.

Balıkçıların uykusu, denizde
Eskitir suların mavisini,
Gökyüzünün mavisi eskimez
Ellerimiz de boş, testilerimiz de,
Oysa boşuna akıyor şadırvan,
Yetişelim çarşılar kapanmadan.

Bu rüzgarlar mıydı aklı alıp giden,
Ne türküler bilir, ne kimseler,
Öyle uzar, gidenlerin gölgesi
Sonbaharın canlarında yeniden,
Çok sesli bir yağmur, çok sesli bir kemanı
Yürüyelim, çarşılar kapanmadan.

Aslıya yeniden tel duvak,
Kerem'e bir tutam yağmur bulutu.
Çobanlara biraz yıldız, biraz ateş,
İsterseniz bir de söğüt yaprağı bıçak
Ve dağ başlarına halka halka duman
Alalım, çarşılar kapanmadan.

Mustafa Necati Karaer

Tûtî çıktı!

2011-12-11T19:11:00.001+02:00

Tûtî çıktı!
takdim [ya da (itirazlar IV)]
BİZ: EDEBİYAT MAĞDURLARI

Bütün tanıklar dinlendi. Savunmalar alındı. Gereği düşünüldü. Hiçbir etki altında kalmadan bağımsız olarak karar verildi. Adam kapıyı açtı, içeri girdi ve tabancasını çıkararak ateş etti. bam. buraya kadar bazı çıkarımlarda bulunmuş olabilirsiniz bizimle ilgili ve sonumuzun geldiğine dair. silin lütfen kafanızdan böyle şeyleri. daha değil. henüz erken. zamanını bilmiyorum. çünkü hiç düşünmedim. bu dergi hep olacak diye düşündüm ben ve hep size yazacağım, yazacağız. kapatmak, çıkarmamak: böyle olumsuz kullanımlar hiç gelmedi aklıma. dergi benim için hiç heves olmadı. hiç çıkarım olmadı: Selim’in içgüdüleri iyi gelişmemişti. Çıkarını pek bilmezdi. Oysa... çıkarlarını düşünmeyenler unutulacaklardır. demek hiç sesimiz çıkmasa, çıkartmasak bir daha sesimizi, unutulacakmışız.

her şeyi mahvedebilme yeteneğine sahibim. önce kendimi mahvettim ve itiraz ettim. böyle başladı her şey, bir akşamüstü-bir belediye otobüsünde-bir boş kâğıtla. sonra kelimelerin üzerini çizmeye başladım, düpdüzgün çizdim üzerlerini. oyundan hiç vazgeçmedim: ciddi oyunlar buldum kendime ve bazen tüm ciddiyetlerden uzaklaştığım oldu. insanlar tanıdım. başkaları ne der diye yaşadım uzun bir süre. geciktim hep bir yerlere, bir şeyleri yapmak için hep geç olmuştu nedense... insanlar için çok çalıştım, hep izledim onları. “dergimizi okumadan içinde ne var ne yok tarzı haber yapabilsinler paragrafı” bile yaptım onlar için. kendilerini anlattım onlara. şiirler yazdım. iyiydiler galiba yazdıklarım, ya da... bana öyle gelmişti, yani umutlanmıştım. inandım sonra. dergi ve kitap sayfalarına inandım, gazetelere değil. en çok da insanlara. en çok insanlar üzdü beni. bana da inananlar oldu. özür diledim onlardan, çok defa. kimi zaman affedilmedim, hâlâ affedilmeyi bekliyorum. yani... beklediklerim var hâlâ, ki beni böyle yalnız bıraktılar ve size bunları yazıyorum. bir ara insanlar dergimizi okuyacaklar sandım, sayfalarını karıştıracaklar, orada bizi bulacaklar, orada kendilerini bulacaklar. galiba yanılmışım, sayfalarını karıştırmakla kalmışlar. öyle değil dedi içimdeki. cevap verdim ona: “biliyorum” dedim, “bazıları okur, orada bizi bulur bazıları, orada kendilerini bulur. ama nedendir bilmem, bu karamsar düşünceler bırakmıyor peşimi ve sorun şu ki: onlara alıştım.” yüzü düştü, böyle deyince üzüldü, içimdeki.

bir takdim yazısı nasıl yazılmalı diye düşündüm. ve yazdım kendimce. itirazlarım dikkate alınmadı. insanlar da dünyamızın bir parçası olmadı galiba, Emrah öyle diyor. bilmiyorum.

http://tutiedebiyat.blogspot.com/

ANTON ÇEHOV ÖYKÜ ÖDÜLÜ

2011-12-11T11:41:00.002+02:00

ANTON ÇEHOV ÖYKÜ ÖDÜLÜ

Temrin Düşünce ve Edebiyat Dergisi tarafından Rus edebiyatının usta öykücüsü Anton Pavloviç Çehov’un anısına bu sene ilki düzenlenen “Anton Çehov Öykü Ödülü” sonucu açıklandı. Ödüle Ekmek ve Zeytin isimli kitabıyla Ahmet Büke değer görüldü. Yazar, Anton Pavloviç Çehov’un doğumunun 152. yıldönümü olan 29 Ocak 2012 Pazar günü düzenlenecek törenle ödülünü alacak.

Gerekçeli kararda “Seçici kurul, 1. Anton Çehov Öykü Ödülü’nü şiirsel dili, özgün üslubu ve bireyden toplumsal hayatın sahnesine kapı aralayan öyküleri nedeniyle Ahmet Büke’nin Ekmek ve Zeytin kitabına vermeye oybirliği ile karar vermiştir.” denildi. Bu yılın seçici kurulu Sadık Yalsızuçanlar, Şeref Yılmaz, Berat Demirci, V. Hüseyin Kaya’dan oluşuyor.

Anton Çehov Öykü Ödülü her yılın sonunda Temrin Düşünce ve Edebiyat Dergisi tarafından yıl içerisinde yayınlanan bir öykü kitabına verilecek.

Hayal Pembesi

2011-11-30T21:03:00.001+02:00

Hayaller uçucu,pembe uçucu,ruh uçucu...Geriye ne kalır O'ndan başka...

Tevfik HATIPOĞLU

Babam Mı Var Gardın Var - Ö. Faruk Demirel

2011-11-30T18:47:00.003+02:00

Ali TOY

Babam Mı Var Gardın Var

...

tahayyül et metrobüste sızmakla mescite uyuklamak paraleldir
mescit devingendir,arşı ala doğma büyüme abdestli
cesedini hızır en saklı kılığıyla yıkamaya niyetlidir

...

"Ömer Faruk DEMİREL"
Yumuşakge Eylül-Ekim İki Bin On Bir

Aşk'a Sayısal Bakış IV - Fahreddin HATIPOĞLU

2011-11-29T06:51:00.001+02:00

Aşk'a Sayısal Bakış IV

İşte aynı geometriyi paylaşıyoruz
Aşk gerektiğin de sıkıp dişi özlemektir.
Postulat;
İspata gerek duyulmayan önermeler
Ve sen;
Bütünler,tümler bütün açılarla sevdiğim sevgili

Sen yokken ben seni çokça özlerim
Televizyon karşısında
Bir mandalina soyar yerim
Ve ben;
Sensiz günlerimi aynı monotonluk maratonun da geçiririm

Her şeye sayısal bakıyorum
Galiba sevgilim

Bu hayatta yalan söylediğim kadar
Doğruyu da söyledim.

Ama ne kısaldı ne de uzadı burnum benim

|Fahreddin Hatipoğlu
23.11.2011 Kütahya

Eliz Edebiyat 35.sayı Kasım'11

2011-11-28T23:22:00.002+02:00

Hicri Yılbaşınızı Kutlarım...

2011-11-27T08:53:00.002+02:00

İslam âleminin Hicri 1433 senesini tebrik eder, bütün insanlığa huzur ve barış getirmesini temenni ederim.İnşallah gönüllerimize hicretimiz tamamlanır ve yeni bir yıl,başlangıç olur. Selam ve dua ile...

Tevfik HATIPOĞLU

Şehrengiz Dergisi Kasım'11

2011-11-24T19:55:00.004+02:00

Şehrengiz edebiyat ve düşünce dergisi olarak 10. Sayımızı çıkartmış bulunuyoruz.

«biz yarış bittikten sonra da koşan atlarız»

Diğer sayılardan farklı olarak 10. sayıda, dergi bünyesinde yürüttüğümüz okumaların bir ürünü olarak sayabileceğimiz Sezai Karakoç’un düşünceleri ve şiiri üzerine araştırma/karıştırma yazıları bulunmakta. Sezai Karakoç ile yazılıp çizilenler şöyle:

Fadime Türkölmez,TOPRAK: AŞK, DİRİLİŞ ve KAN

İbrahim Harun Tarhan, Medeniyet Kavramı ve İki Üstad ( Sezai Karakoç ve Saidi Nursi)

Muhammet Çelik, Sezai Karakoç’ta Yedi Güzellik

Mustafa Kadir Çelik, Sezai Karakoç ve Ortadoğu’da Diriliş Düşüncesi

Serkan Sevinç, Yedi Renk Üstü Sezai Karakoç (Eleğimsağmalarda Gökanıtı– Ali Haydar Haksal/kitap eleştirisi)

Nebiye Arı, Meryem’den Judy Garland’a Sezai Karakoç Şiirinde Kadın

Hatice Gökdere; Şaban Abak, Ahmet Edip Başaran, Suavi Kemal Yazgıç, Mehmet Doğan ve Mustafa Özkaya’ya Sezai Karakoç hakkında sorular sordu ve faydalanacağımız güzel cevapları bizler için dergiye yazdı.

Yine yeni sayımızda Yusuf Kaplan denilince akla ilk gelen konu ‘medeniyet’ ile alakalı bir röportaj gerçekleştirdik. «Biz şu anda hakikatin yitirildiği bir çağda yaşamıyoruz, hakikatin yitirildiği hakikatinin yitirildiği bir çağda yaşıyoruz. Biz farkında değiliz.» diyor.

Bu sayının şiirleri;

Bilal Can; Lejand

Nihat İlhan; Kıyasıya Gömülmek

Tevfik Hatipoğlu; Gözlerin Taşırdığı Balıklar

Ömer Ertürk; Mah-ı Devran

Mustafa Kadir Çelik; Hiç Görülmemiş Yaşamak

Nebiye Arı; Hissiyat Senfonisi

Muhammet Çelik; İyi değildir Yalnızlık

Yasin Akkan; Gemiler

Emrah Tahiroğlu; Özür Dilerim Anne

Abdulkadir Akdemir; Kekeme Zamanlarım

Mahmut Taha İnci; Gülümse

‘Taşını kırarsınız çeşmelerin

Başını kırdığınız gibi şairlerin’

Hayatın içinden, hayallerimize uzanan Hikayeler ;

Abdullah Şahin; Güneş Düşerken Bir Akşamüstü

Adalet Hışıroğlu; Sanrı

10. sayıda bulunan denemeler;

Nihat Malkoç; Nefesi Gül Kokar Çocukların

Nuray Alper; arzın pervazlarında saklanan s e v d a m u k a d d i m e s i

Genç deneme yazarımız Hümeyra Özdemir; Mavi’de Yürüyüş ile Konya’nın mütevazı bir camiine götürüyor bizi.

Dergimizin devamlı yazarlarından Ali Cançelik; Medeniyet Âlemine Büyük Bir İftihar; DİVAN EDEBİYATI isimli yazısı ile yine dergi sayfalarındaki yerini alıyor.

Ayrıca bu sayının arka kapağında da belirttiğimiz gibi 4. yazar olarak Aliya İzzetbegoviç okumalarına başlıyoruz, katılmak isteyenlerin acele etmesini öneririz..

Dergiye abone olmanız için bedava getirisi olan bir takım vaatlerimiz yok ama abone olursanız, en fazla severiz sizi. Abone olmak size yetmez ve daha fazlasını isterseniz sizi ‘dergi temsilciliği’ne atarız. Yalnız bu atamalarda maaş bağlamak bize göre değil, baştan ikaz ederiz.

Şehrengiz dergisi yeni sayısının içeriğini haber verdi ve ‘yürüdü gitti.’

Şehrengiz Edebiyat ve Düşünce Dergisi

sehrengiz@hotmail.com

Trafik Kazası - Tevfik HATIPOĞLU

2011-11-22T15:23:00.006+02:00

Trafik Kazası

gecenin karanlığında hatalı sollama
promiller alt üst üfleme sakın
petrol boruları geçiyor gökyüzünden
uluslararası kundaklama faaliyetleri
kafa kafaya çarpışan UFO'lar
kusur karayollarının aydınlatma yok
saçılmış etrafa cam parçaları
fazladan yıldız göz çıkarmaz
çocukların dileklerine fazladan şans
tanımlanamayan kavga ayyaş sürücüler
polisin biber gazı ozonun gözü yaşlı
kaldırımda yüksek çözünürlüklü travestiler

gecenin karanlığında çok gürültü
hasta çocuğun gözleri önünde
kaydırak sefasında şımarık yıldızlar
haydi bir dilek tut şans senden yana

bir dilek: Kızılay'ın oksijen çadırı ona

Allah'ım şifanı esirgeme
gecenin sessiz çocuklarından

Kasım İki Bin On Bir / Ahlat-Bitlis
Tevfik HATIPOĞLU

Aşk'a Sayısal Bakış I - Fahreddin HATIPOĞLU

2011-11-20T01:24:00.002+02:00

Aşk'a Sayısal Bakış I

İşte aynı kimyayı paylaşıyoruz?
Bir kızı çok seviyorum ve bana gün doğuyor
Elektron;
Bulunma olasılığı en yüksek olduğu yer orbital
Ve sen
Hasret ile özlenen sevgili

Elektron bir yörüngede dönmüyormuş aslında;bunu öğrendim
Çok kiymetli bir kadına az önem vermişim;ekim
Gitmiyor rüyalarımdan o;tabut
Ve ben
Polinom çözerken bile seni düşünüyorum.

Sayısal seviyorum.
Galiba seni
Ve hiç bir ümit üç yıl ertelenemez.

Ve sonuç olarak sevgilim
Sana bir gün daha yaklaştım.

|Fahreddin Hatıpoğlu
26.10.2011 Kütahya

Aşk'a Sayısal Bakış II - Fahreddin HATIPOĞLU

2011-11-20T01:20:00.002+02:00

Aşk'a Sayısal Bakış II

İşte ayni Fiziği paylaşıyoruz
Bir kızı çok özlüyorum ve bana her yer o'luyor.
Sonbahar;
Yer çekimiyle toprağa kavuşan yapraklar
Ve sen;
Aşk çekimiyle kalbime düşen sevgili.

Okuldaki çocuklar bana omuz atmaktan zevk alıyorlar bunu fark ettim.
Sen yokken zaman benim ilacım değil Gribim.
Bu günleri elbette çabucak geçelim.
Ve ben;
İlham'a inanmam! Seni bilirim sevgilim

Sayısal özlüyorum.
Galiba seni
Hiç bir kuvvet zamanın akışına engel olamaz.

Ve illaki ağaçtan kopan her yaprak.
Toprağa kavuşur sevgilim

|Fahreddin Hatıpoğlu
01.11.2011 Kütahya

Aşk'a Sayısal Bakış III - Fahreddin HATIPOĞLU

2011-11-20T01:14:00.002+02:00

Aşk'a Sayısal Bakış III

Günay'a

İşte aynı biyolojiyi paylaşıyoruz
Bir kıza bağlanıyorum nedenli
Fotosentez;
Yeşil bitkilerin enerji ile bağlanması
Ve sen;
Aşk peptidleri ile bağlandığım sevgili

Ummadık taş musalla dersem;
Sıkma sıkılma sevgilim
Çünkü bende Ah Muhsin gibi okuma bilirim
Ve ben;
Ölümü bir başlangıç olarak kabul ederim

Sayısal bağlanıyorum
Galiba sevgilim

Hisarcık Yalvaç arası 400km olsa da

Atalarımızın dediği gibi
Dağ dağa kavuşmaz insan insana kavuşur sevgilim.

|Fahreddin Hatipoğlu
16.11.2011 Kütahya

kuşlar,kuşlar,uçuşmuşlar

2011-11-19T13:44:00.002+02:00

”Tanrı kuşları sevdi ağaçları yarattı, insan kuşları sevdi kafesleri yarattı.”

(Jacques Dave)

Edalı Bir İstanbul Günü - Tevfik Hatıpoğlu

2011-11-17T00:05:00.003+02:00

“Beyazıt’ta Yangın”, Yazmacıyan imzalı, 23 X 48 cm ebatlarındaki tuval üzerine yağlı boya eseri

EDALI BİR İSTANBUL GÜNÜ

kuru sarı bir İstanbul gününde,
gönlümün diplerinde kalmış semtinde
yangında ilk kurtulacak kadın sendin;
külde kalmış odundan siyah gözlerin;
ve saçların
yangından kaçışan rüzgarla savrulurken,
Lale Devri’nden kalma saraylı bir kadın
kokusu bırakmakta.
-Nedim’in beyitleri kadar şuh-

surlara saklanmış,
saklambaç oynayan mahallelerde.
tulumbacıların naraları yayılmakta,
cumbalı evlerin camında ağlaşan kızlar
ve sen de ağlıyorsun,
Boğaz’dan medet umarcasına.
o ne yapsın yangına?
Boğaz’dan geçen her damla,
gözyaşlarının rengini almışsa.
şimdi İstanbul ne yapsın Boğaz’a?

çiçekçi bir Roman kadını İstanbul’u sırtlanmakta,
yedi tepe beşi bir yerde gibi,
sıralanmış sırtında,
yangından kaçıyor,çiçekleri arkasında.
yangından ilk kurtulacak kadın sendin,
İstanbul’un yangın yeri semtlerinde.

Kasım İki Bin Dokuz,Yalvaç\Isparta
Tevfik Hatıpoğlu

Post-modern Kamburlar

2011-11-16T21:35:00.001+02:00

illustrasyon: J. Alex Stamos

Zamana ayak uydur,semer yerine tak kravat sonuç : eşeklik...

Orman Yangını

2011-11-16T20:10:00.003+02:00

Sana baktığımda Ege'de orman yangını çıkma riski artıyor...

Tevfik HATIPOĞLU

Kovan ve Petek - Tevfik HATIPOĞLU

2011-11-14T20:28:00.001+02:00

kovan ve petek

şükür
dünyaya geldik ür-
yan gelip yatmak yok
can yoklukta pervane
pervane yaşar kaç sene

şükür
bu nasıl bir kür
işte çare
ar damarı
arı seccadede

arı çalışır pervane aşkıyla
pervane bilir ömrü kısalığıyla
ateş renginde bal tadıyla
dilin ömrüne mühür: şükür!

Tevfik HATIPOĞLU
Şubat İki Bin On bir, Yalvaç - Isparta

Ölüm Döşeği - Fahreddin Hatıpoğlu

2011-11-07T17:31:00.002+02:00

Ölüm Döşeği

Hayattayken el üstünde taşınacak insanlar.
Sadece son yolculukta omuzlar üstünde!.
Anlamsız bakışlar içinde pişmanlıklar.
Geri dönüşü olmaya yolculuk içinde.

Tanıdık simalar içinde yabancılar.
Ağıtlar!.
Susun konuşmayın gülmeyin!.
Bu gün bütün harfler ölüm döşeğinde..

Camiler,mezarlıklar.
Yetim çocuklar.
Kalkın gidin tövbe edin!.
Bu gün bütün sevaplar ölüm döşeğinde..

Küçücük bir çukur.
Bir parça bez.
İki kürekle atılan toprak!.
Ve bu gün bütün insanlık ölüm döşeğinde..

Bizleri bağışla Rabbim..
Anneannemi bağışla..

|Fahreddin Hatıpoğlu
12.10.2011 Uşak

Hanzala

2011-11-01T17:55:00.000+02:00

Temrin Dergisi 43 Dedi Duyurulur...

2011-11-01T14:22:00.002+02:00

‎...ve Temrin 43!!!

Geçtiğimiz aylarda iki önemli kitap yayımlandı. Umberto Eco’nun “Genç Bir Romancının İtirafları” ve Orhan Pamuk’un “Saf ve Düşünceli Romancı” isimli kitapları… Her iki kitap da roman kuramı hakkında önemli tespitlerde bulunuyor. Eco ve Pamuk kendi romanları özelinden giderek, okura “büyük roman”a açılan kapıyı işaret ediyorlar.

Biz de bu iki kitaptan hareketle bu sayımızın dosyasını “Roman(cı) Ne Söyler?” başlığıyla ele aldık. Romancının “söyledikleri” ile romanının “söyledikleri” bağlamında bir okuma denemesi çıktı ortaya.

Şaban Sağlık “Açık Hikâyeden Örtük Hikâyeye: İtiraflar ve İyi Taraflar”, Necip Tosun “Eserleri Karşısında Yazarın Tutumu”, A. Esra Yalazan “Genç, Saf ve Düşünceli Romancıların İtirafları” ve Mehmet Öztunç “Amatör Romancıdan Kurama, Saf Kuramcıdan Romana: Eco ve Pamuk” başlıklı yazılarıyla dosyamıza katkıda bulundular.

Kasım sayımızın asıl sürprizi Orhan Pamuk röportajı oldu. Pamuk, Semih Gümüş ve Murat Gülsoy’un sorularını cevapladı. Oldukça ufuk açıcı uzun bir söyleşi okunmak için sizleri bekliyor.

“Bir romancı olarak kendinizi nasıl görüyorsunuz? Saf mı? Düşünceli mi?” diye sorduk. Sorumuza Fatma Karabıyık Barbarosoğlu, Sadık Yalsızuçanlar ve Güray Süngü cevap verdi…

Bu sayımızın şairleri; Elif Nuray, Leyla Karaca Tok, Abdullah Eraslan ve Tuba Gülşen Doğru. Dört şiiri de beğeniyle okuyacağınızı düşünüyoruz.

Saliha Malhun ve Murat Taş bu sayımıza öyküleriyle katkıda bulundular. Saliha Malhun’un yeni öykü kitabı 2012 yılı başında Anatolia Kitap’tan çıkacak. Şimdiden bunun da müjdesini vermiş olalım… Semiha Kavak’ın “Edebiyat ve Vizyon” başlıklı yazısı da özellikle okunmayı hak eden bir yazı.

“Ödülün Hikâyesi” köşesinde bu ay V.B.Bayrıl yazdı. Bayrıl, 1992 Behçet Necatigil Şiir Ödülü’nü kazanan kitabı “Melek Geçti”nin hikâyesini yazdı. Zevkle okunacak bir yazı çıktı ortaya.

Alperen Köseoğlu çizimleriyle kapağımıza renk kattı.

Son olarak, Kalender Tufan “künye” köşesinde kitapların ve Seda Ülke “devran” köşesinde sanat ve edebiyatın izini sürdü.

Gelecek sayılarda buluşmak ümidiyle…

Doğan Hızlan'ın,Temrin, Hilmi Yavuz ve Ferfir üstüne...

2011-11-01T14:17:00.003+02:00

HİLMİ YAVUZ üzerine bir özel sayı ve bir kitap yayımlandı.

Temrin dergisinin(1) özel sayısının başlığı “Hilmi Yavuz 75 Yaşında!” -”ölmeden önce kendini doğuran şair.”
Dergide edebiyat ve düşünce dünyasının çok yönlü, çok türde yazan bir adı için gerçekten de açıklayıcı, bilgilendirici yazıların, kitapların yayınlanması gereği vardır.
1950 Kuşağı’nın önemli ve etkin adlarından Hilmi Yavuz’un, beslendiği kaynakların zenginliğini anlamadan, algılamadan, onun ipuçlarını öğrenmeden şiirinin de düzyazısının da zevkine varmak mümkün değildir.
Temrin’deki yazılardan, herkese hitap eden bir yazıyı özellikle anmalıyım.
Ercan Yılmaz’ın yazdığı Hilmi Yavuz’u Sevmek İçin 75 Sebep, onun bütün özelliklerini 75 maddede toplayan, özet bir tanıtım yazısı.
75 sebebin tamamını almak köşenin satır adedini aşıyor ama bazılarını seçip aktarıyorum:
- Her büyük ve sahih şair gibi hem geleneğe bağlı kaldığı hem de onu aştığı için,
- Asfalt ovalarda yürüyen Abdal, Necatigil’in talebesi olduğu için,
- Roman yazmadığı ya da yazamadığı için
- ‘Hoca’ ifadesi en çok ona yakıştığı için
- Esin perileri olarak kendisinden önce yaşamış şairleri seçtiği için,
- Yazdığı nefis portreler için
- İnandığını söylemekten hiçbir zaman çekinmediği için...
- Burnundan kıl aldırmayan biri olmadığı için...
- Gülün ustası olduğu halde hüzne çıraklık ettiği için,
Yavuz’un edebiyatın niteliği konusunda söylediklerine sanırım birçok şair katılacaktır: “Ben edebiyatın bir usta-çırak ilişkisi olduğuna inanıyorum. Edebiyat bir tür tarikat ilişkisi gibidir. Yani siz ehl-i tarik olursanız mutlaka bir mürşit, bir yol gösterici gereklidir. (...) Tabii belli bir noktadan sonra ister istemez kendiniz oluyorsunuz. Çünkü belli bir noktaya gelince ustanız artık size öğretecek bir şeyinin olmadığını söylüyor. Artık kendi kimliğinizi bulmuş oluyorsunuz, kendi şiirinizi yazmaya başlıyorsunuz.”
‘NE KADAR GİTSEM O KADAR UZAK’
SIDDIK AKBAYIR’ın kitabı(2) yukarıdaki başlığı taşıyor.
Akbayır’ın çalışmasının odaklandığı alan, şairin ayrıntılı yaşamı.
Akbayır, başarılı portre kitaplarının yazarı.
Sunuş’ta, kitabın yazılış biçimini, yaklaşımını özetliyor. Bunu okursanız, kitaptan daha çok yararlanabilir, yorumlayabilirsiniz. Hilmi Yavuz Okurunun Tipolojisi’ni okuyanlar ya bilgilenip, yeni bilgiler, donanımlar kazanıp onu okuyacaklar ya da artık onu okumaktan vazgeçecekler.
Birkaç maddesini okuyalım:
- Belirli bir estetik alımlama düzeyine ulaşmış olmak,
- Hilmi Yavuz şiirinden haz duyabilmek için, yüksek ve incelmiş bir beğeni düzeyinde bulunmak,
- Baudelaire’i, Mallarme’i, William Blake’i; Yahya Kemal’i, Asaf Halet Çelebi’yi, Behçet Necatigil’i bilmek,
- Mevlânâ’nın, Şeyh Galib’in felsefesini kavramak,
- Her şiirin kendinden evvel üretilmiş olan başka şiirlerin bağlamında varolabildiğini sezmek,
- Derin göndermeler adına metinlerarası ilişkilerden haberdar olmak,
- Yaklaşım doğruluğu, kavrama ustalığı adına, soylu çabalar gerektiren ‘metin kazısı’na hazırlıklı olmak,
- Sanat adına sınırlı bir repertuvardan, yoksul bir sözlükten alkış ya da eleştiriye ayarlı dil ve söyleme hattından uzak durmak,
* * *
ÖZEL sayı ve kitap, hiç kuşkum yok, Hilmi Yavuz’da edebiyatın yeni katmanlarına ulaşmanızı sağlayacak.

(1) Temrin, Aylık Düşünce ve Edebiyat Dergisi, Eylül 2011, Sayı: 41.
(2) “Ne Kadar Gitsem O Kadar Uzak”, Hilmi Yavuz Kitabı, Sıddık Akbayır, Ferfir.

ALINTI: http://www.hurriyet.com.tr/yazarlar/19136465.asp

Farid Farjad: Beni Türkiye'ye gömün!

2011-10-27T00:48:00.003+03:00

"SAYGIYI TÜRKİYE'DE BULDUM"

ABD'de yaşamasına rağmen Türkiye'yi ve Türk insanını çok sevdiğini anlatan Farid Farjad, şöyle devam etti: ''Ben yaşadığım yerde sevgi ve saygıya çok önem veririm. Ben, bahsettiğim sevgi ve saygıyı Türkiye'de buldum. Sadece kemanıma değil, bana da değer ve beni ben olduğum için seven insanları burada tanıdım. Hayatıma dair belli programlarım var. Memleketime de yakın olan Türkiye'ye yerleşmek ve işimle ilgili çalışmaları burada yürütebilmek gibi planlarım var. Bunu gerçekleştirmeye çalışacağım. Buraya ikametimi yaptırabilirsem, kesinlikle Türkiye'ye yerleşmeyi düşünüyorum. Artık, programlarım arasında bu da var.''

'BURAYA GÖMÜLMEK İSTİYORUM'

Türk kültürünü kendine yakın hissettiğini aktaran Farjad, ''Türkiye'de çok yakın dostlarım oldu. Türkiye'ye yerleşmek, burada yaşamak istiyorum. Eğer bir gün bu dünyadan gidersem, burada gömülmek istiyorum. Kendimi bu topraklara, coğrafyaya daha yakın hissediyorum. Buradaki insanlar, beni çok seviyor'' diye konuştu.

“Kemanımı, konuşamayan suskun halkım için konuşturuyorum.”

‘Kemanı ağlatan sanatçı’ olarak bilinen İranlı keman virtüözü Farid Farjad, müziklerindeki hüznün kaynağını; “Kemanımı, konuşamayan suskun halkım için konuşturuyorum.” sözleriyle açıkladı. İran halkının aç ve 2 ayda bir ancak et yiyebilen insanlarla dolu olduğunu dile getiren Farjad, İran’ın Avrupa’daki görüntüsünü de beğenmediğini kaydetti.

"Türkiye’den gelen Cumhurbaşkanı olsun, yetkililer olsun çok şık bir görüntüye sahip."

Farjad, “Avrupa’da tüm devlet başkanlarının bir araya geldiği toplantılarda, İran’dan gelen temsilcileri gördüğümde çok sinirleniyorum. Türkiye’den gelen Cumhurbaşkanı olsun, yetkililer olsun çok şık bir görüntüye sahip. Ama benim kaç bin senelik kültürümü temsil eden kişiler geldiğinde böyle bir görüntü sergilemiyorlar. Avrupa’yı temsil eden bir bayan geldiği zaman bizim yetkililere el uzatıyor ama bayanın eli havada kalıyor. Bu benim kültürüm değil, bir bayanın makamına ihanettir. Genel olarak insana ve insan haklarına aykırı bir harekettir.” eleştirilerinde bulundu.

Notum: Demek ki hala yaşanacak bir ülkemiz var.Gurur duymak elimizde ya da nefret etmek de... Ama başkaları Anadolu'ya hayran, unutmamak lazım...

Deli Gibi Uykum Var - Alper Gencer

2011-10-25T12:46:00.001+03:00

Deli Gibi Uykum Var

deli gibi uykum var Nermin
gözlerimi yumsam
mayınlar patlayacak çobanlarımda
kuzular geceye
kırık bir kaval gibi dizilecekler
elimden hiçbir şey gelmiyor inan
dünyasız kaldıkça böyle
aklıma seni düşürüyorum
karnıma bir tank giriyor
gibi seni düşünüyorum
alnımda harp
kaşlarıma basa basa yürürken
çehreme çalınmış hilal
kalbimden küllerle fışkıracak neredeyse
dönüp baksan ölümün elimden olacak
bir terazi bozacak eski bir teraziyi
morga mor çalacak pıhtılaşan kan
terlemeyen bir at patlayacak koşarken
dönüp baksan Şeddad’ı indirecek kıyamet!
tül
rüzgarla değil artık
güneş
bile battı
savrulan balyoz
içinden geçiyor buharın
tutan el
yarıyor suyu
kan zerk aleminde seninle dolanırken kuyumu
kıyıldı nikah
ölsem de durur nişanı
ben bir tek damarımı bilirim onun da adı Şah!

deli gibi uykum var Nermin
şuramda sen
gecenin üçünde çevirmeme girmişsin
o dakka telsizime
ela gözlü türküler çalmışlar
ve devletin dinlenmeden dinleyen dinlileri
dillerimi işkenceye sağmışlar
anlatamıyorum Nermin
bu dudak öpemez deyince bana inanmıyorlar
kimin içine değebilmiş bir dudak?
mühür verilmiş ateşe
ve erimemişse mühür
bülbül ne için ölsün ki güle?
o çekiç gözlü, bahçıvan mı sanıyormuş kendini?
bizi elindeki çivilerle mi döndürecekmiş çöle?

deli gibi uykum var Nermin
elimden hiçbir şey gelmiyor inan
ben her gün bir emevi asıyorum içimde
azalmıyorlar Nermin
omzumda bir gülünç ağrısı
nereye gitsem
varır varmaz arıyorum seni kendime
yapacak bir şeyim yok
çok sağanak yağdın zarlarıma
beni içime kadar ıslattın Nermin
zührevi bir felçsin arlarıma
şuramda sen
şuramda…
son sürat kan kaybediyorken
devrilen bir ambülansın içinde kadar şuramda…
açıp gösteremiyorum Nermin
yasal tedbir koymuşlar gözyaşlarıma

deli gibi uykum var Nermin
bir mengene
ile şakaklarımı
yeniden sipariş ettim kendime
urlarımı cellâdıma bahşiş bıraktım
zaten nereye uzansam ölüm
içime bir gardiyan kaçmış gibi ben
koğuşlarımdan sana daraltılmışım
ipin koptuğu yerden boşanan bir çığlığınsın
iki el sıksan havaya
iki kuş düşer verir kalbini
ama beni bir bahane bulup da…
kurbağaları tartmaktan dönen bir yılgınlığınsın

deli gibi uykum var Nermin
gözlerimi tankerler boşaltıyor
gözlerini gözlerimden al
beraber bir şeylere bakalım
elimden hiçbir şey gelmiyor inan
elimi çabuk tutman lazım
ben ki
böbreklerimle hayata bağışlanmışım
anlamak istemediğim bir şey var gülüşünde
istimlak edilmiş gövden
ne kadar da kanlı duruyor sermayenin dişinde
böyle ru be ru
böyle eli belinde müteyakkız
sittin sene geçse anlaşamayız
beraber bir şeylere bakalım Nermin
bakmayalım hiç birbirimize
deli gibi uykum var Nermin
gövdemi söküyor şafak
ipliğim çözüldükçe
içimde ağırlaşan bir ittifak
cebimde Marx
boynumda dükkan kapatan esnaf
dünya elindeki aynayla
açı kuruyor omuzlarımın ortasına
uyumuyorum Nermin
kustuğum kükürt soluduğum azotla akraba
birbirini bulan iki açık pencere
gibi cereyan yapıyoruz seninle hayata
artık kabullendim:
beni karşılamıyorsun burada!
ben senin uyuduğun yerlerde geziyorum
sen benim sürülerimi sürüyorsun bozkırlarına
deli gibi uykum var Nermin
elimden hiçbir şey gelmiyor inan
ben nasıl uyurum sen uyanmazsan
Allah biliyor hiçbir şeyim yok
sevilecek şeyler ağaçların arasından geçip gidiyor
seni sevmek de öyle orman!
yanınca bitiyor her şey yanınca bitiyor
kalanlarla avunmuyorum Nermin
sen yoksun her nasıl olmayacaksan
bu imtihan bu debi
o terli atın külündense bu kalp
çok sevinirim ya Rabbi
beni her yerimden kapatırsan

Alper GENCER

Alıntı: http://www.izdiham.com/index.php/alper-gencer-deli-gibi-uykum-var-nermin

Ağlamak İçin Soru Sorma

2011-10-24T18:38:00.003+03:00

Behiç PEK - Leman Dergisi

Van Depremi 7.2'lık Yıkım

2011-10-24T00:49:00.003+03:00

Van’da meydana gelen deprem için yardımlarınızı esirgemeyin.

Sarmaşık Derneği Van: Garanti Bankası: 120006200046400006297753

Akbank: 560004600456888000109028

Denizbank: 400013400000553733100001

Best Van Tur (444 00 65) ve Van Gölü Turizm (444 65 65) telefon numaraları ile irtibat kurup, kıyafet ve yiyecek yollanabiliyor.

Erciş Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı: 0-432-351-59-06

AKUT: 2930′a AKUT yazan bir SMS mesaj ile AKUT’a 5TL katkıda bulunabilirsiniz.

İHD: 0 554 652 27 02 ve 0 539 582 71 41.

Sabırlı Çiftçiler

2011-10-22T12:09:00.005+03:00

Van Gölü/Süphan dağı

Sabırlı Çiftçiler

Gökte güneş hasata başlamış,karşıda dağlarda kar...Karda kıskançlık belirtisi gibi sessizlik...Göl, güneşin gündelik çalıştırdığı ırgat...Alnındaki ter, damla damlaya birikiyor gözleri önündeki çukurluklara.Irgatın alın teri ve işverenin aklında hidroelektrik santrali kurma hayali...Güneşin işgüzarlığı mı ya da enerji piyasasında tekel olma sevdası mı?Anlamak için zihni çalıştırmak gerek,biraz da yeşile gerek,yeşil yaratıcı zekayı tetikliyor diyorlar;burada yeşili bulmak zor,maviyle idare etsek olmaz mı Allah'ım?

Gökte güneş hasata başlamış,kulaklarda rüzgarın getirdiği uğultu...Dağların ya da dağdaki karın bunda bir parmağı olmayacağına göre; tek hükümlü göl.Gölün dalga dalga saçlarını taradığında çıkan ses ve koku;rüzgarın taşıdığı haber...Kışın soğuk kokusu...Haber karaysa tez yayılır kulaklardaki ulaklarla...

Hasata başlandığına göre seneye nadas var.Nadas ki rahat bırakmak gerekir toprağı...Karın sessizliğinde bilgelik,bilgeyle iç dökülüşler ve rahat bırakılan toprakta,dağlarda ve göllerde huzurlu kardeşlik...

Zamana ihtiyaç var,bir de sabırlı çiftçilere...

Tevfik HATIPOĞLU
Ekim İki Bin On Bir,Ahlat/Bitlis

Doğu'daki Her Su Birikintisine

2011-10-20T22:34:00.010+03:00

Süphan dağı/Van Gölü

Doğu'daki Her Su Birikintisine

Suyun akışına set çeken lav akıntıları Nemrut'un ateşini söndürecek nevaleyi biriktiriyor.Yanacak odun kalmamış dağlarda, çıplak; çıplak bedenine giyecek yeşil yok yani...Seni seven de yok.Değil mi?

Doğan güneşin bakire ışınlarına dokunan ilk dağ ve mavi olmak.Saçlarını kocaman aynada yapmak,ışığın göle düşüşü...Parlayan ayna,kamaşan gözler...Kaç tel ayrıldı bedenden saymamak gerek?!Burada ayrılık olağan bir durum,gözlerde vedalaşmalardan daha olağan başka bir şey yok...

Baktıklarında mavi tonları kim görebildi.Ki bu kadar çok tonu hangi ressam kullanabildi.Kör ressam kaç kere geldi buraya.Adını mı duymak lazım, gelmek için?

Doğu'daki her su birikintisine kızgın kalbini atmalısın.Buharlaşmadan doğan nem, iklimi ılımanlaştırırsa ne ala...Biraz sıcak yumuşatır, biraz sıcak Nemrut'u hatırlatır.

İki koca dağ, bir büyük su, arada sıkışmış kalpler...

Ekim İki Bin On Bir,Ahlat/Bitlis
Tevfik HATIPOĞLU

Dünyanın Kaçıncı Harikasısın-Tevfik HATIPOĞLU

2011-10-12T21:45:00.003+03:00

Ateş Dansı
116.00 x 75.00 cm.
Tual üzerine karışık teknik
İmzalı
Gold tual
Funda TARAKÇIOĞLU

dünyanın kaçıncı harikasısın

silinmeli yüzündeki güzellik
takınsan çirkin hallerini
ifade özgürlüğü tanı kendine

bıraksan bu şehla bakışlarındaki
işveli derinliğini
nerde kaldı şaşılık
bir yemek ısmarla bana
mesela şaşı gözlerinde, bakışı
diğer cilveli bakışlar
suyunu çekmiş tıkız yemek

topuğuna merdiven dayayıp
burnundan kıl kopardığım hanefendiyi
oynama artık
kaynağın göbeğinden içmek suyu
damakta şaklayan berrak şaşallık

minyatürler kadar zarif olmasan hani
biraz enine dolgun boydan basık
dünyanın şekli gibi
tüm dünyevi isteklere ters

budur Afrodit görünümlü Leyla’nın tarifi

Tevfik HATIPOĞLU
Kasım İki Bin On\Yalvaç-Isparta

Resim için: http://www.fundatarakcioglu.net

Deli Olmamak İçten Değil...

2011-10-11T13:57:00.001+03:00

"meczuplar Allah’ın casuslarıdır."

İbrahim TENEKECİ

Topyekûn Savaş-Tevfik HATIPOĞLU

2011-09-29T15:34:00.002+03:00

20.00 x 20.00 cm.
2011
Tual üzerine akrilik ve karışık teknik
İmzalı Gülseren KAYALI

topyekûn savaş

zorluğun adıdır kadınlar
“hatt-ı müdafaa yoktur” sath-ı müdafaa da
fethedilmesi zor, çok asker
çokça sabır, çok zayiat verilmesi gerekir
kadınlar uğruna

öldürmek üzere yaratılışıyla
kement atarlar kalbe
silahı Hz. Havva’dan kalma
yer içini dışını Eyyüb’un kurtçukları
aşktır adı

zordur kadınlar
ölmeden bir kadını fethedersem eğer
Sultan Mehmet ile değişiriz lakapları
ben Fatih, ona kalır: “Avni”
yeter bu kadar şairlik
ona da, bana da…

Tevfik HATIPOĞLU
Aralık İki Bin On\Yalvaç-Isparta

resim için:http://lebriz.com/pages/artist.aspx?section=130&lang=TR&artistID=119&bhcp=1&periodID=-3

Temrin Dergisi 41. Sayı

2011-09-15T20:48:00.002+03:00

TEMRİN AYLIK EDEBİYAT DERGİSİ EYLÜL (41) BÜLTENİ

Temrin Düşünce ve Edebiyat Dergisi Eylül ayına Hilmi Yavuz özel sayısı ile giriyor… Derginin 41. sayısı olan bu özel sayıda 132 sayfada her yönüyle Hilmi Yavuz ele alınıyor. Aynı zamanda Hilmi Yavuz hakkında çok geniş kapsamlı bir arşiv niteliği de taşıyan bu özel sayının içeriği şöyle;
Sıddık Akbayır farklı bir portre denemesi ile sayımıza katkıda bulundu. Ercan Yılmaz, Hilmi Yavuz’u sevmek için 75 sebep saydı. Dursun Ali Tökel, Hilmi Yavuz okuru ve yazarını ele aldı. M. Saldıray, Hoca’nın “hüznüne” dikkat çekti. Burhanettin Tatar, Hilmi Yavuz felsefesinde İslam düşüncesinin sürekliliği sorununu inceledi. Servet Gündoğdu, Hilmi Yavuz’un mülemma şiirlerinde çoğulcu düşünceyi yazdı. V. Hüseyin Kaya, Hilmi Yavuz ile kapsamlı bir söyleşi yaptı. Şaban Sağlık “temellük etme” kavramı üzerinde durdu. “Hilmi Yavuz’u niçin severiz?” diye sorduk. Sorumuza Sadık Yalsızuçanlar, Hüseyin Alemdar ve Halil İbrahim Polat cevap verdi. Didem Gamze Erdinç, Hoca’nın İngilizceye çevrilen kitabı Geçmiş Yaz Defterleri hakkında yazdı.

Aydın Afacan “Şiir, Bellek, Yolculuk…”, Vefa Taşdelen “Bir İnşa Biçimi Olarak Şiir: Rainer Maria Rilke ve Hilmi Yavuz Örneği”, Atiye Gülefer Kaymak “Kurmaca Düzyazı Geleneği İçinde Fehmi K.’nın Bazı Acayiplikleri”, Fatih Yavuz Çiçek “Hilmi Yavuz Şiirlerinde Aynaların Sırrını Okumak”, Şeref Yılmaz “Bir Gölü İçinden Kuşatan Şair: Hilmi Yavuz”, M. Fatih Kanter “Üç Anlatı’da Bireyin Varoluş Kaygısı Ve Kaçış İzleği Üzerine Bir Okuma Denemesi”, Dursun Şahin “Hebennekalara Karşı Bir Robin”, Mustafa Emir Küçük “Şiir Medeniyetinin Şairi: Hilmi Yavuz”, Maksut Yiğitbaş “İmtidâd ve Durée Uzamında Hilmi Yavuz”, Hatice Eğilmez Kaya “Hilmi Yavuz’un Dizelerinden Bir Şeyh Bedrettin Geçti”, Bülent Gündoğan “Mülk Edinilmiş Bir Cinnet (kimlik/sizlik)” ve son olarak da İsa İlkay Karabaşoğlu “Bir Estetik Teorisyeni Olarak Hilmi Yavuz” başlıklı yazılarıyla bu özel sayıya katkıda bulunanlar…

Konya Sultanı'nın Rüyası - Tevfik HATIPOĞLU

2011-09-05T15:01:00.003+03:00

Melikşah
Minyatür
İmzalı
Ruhsar Özer

Konya Sultanı'nın Rüyası

Konya Ovası’nın kurak toprağı
sultana meydan okumakta
rüzgâr her şeyi önüne sürmüş
harami gibi çalmakta
Leyla’nın peçesi yere düşmüş
Mecnun Ferhat’ın dağına kaçmakta
sultan uykudan uykuya dalmakta
rüzgâr harami, kuraklık eşkıya
sultan varla yok arasında

bir tellal meydanda bağırırken
yağmur başkaldıran olmakta
su sesinde saklanmış kılıç sesi
Kubadabad tünellerinde yankılanmakta
sultanın fermanı hangisi
sağanakta Beyşehir taşmakta

beyler cam gibi dağılmakta
her biri camisinde bildiğini okumakta
bedende baş kalmazken
beyler zalimi oynamakta
birer birer ayaklar baş olmakta.

Moğol’un oku zamana,
zamanın hızı Moğol okunda.
Anadolu’da kuraklık bataklıkla
yolsuzluk yoklukla savaşmakta
Moğol yalanı bile talanda
sultan uykudan uykuya dalmakta

Nisan İki Bin On,Ankara
Mavi Yeşil Dergisi 71. Sayı
Tevfik HATIPOĞLU

resim için: http://lebriz.com/pages/artist.aspx?section=130&lang=TR&artistID=526&periodID=-1

Eskimiş Yanık Türküyü Dillendirmek - Tevfik HATIPOĞLU

2011-09-05T14:53:00.002+03:00

Hareket
100.00 x 150.00 cm.
2011
Tual üzerine yağlıboya
İmzalı
Özlem Vargün

eskimiş yanık türküyü dillendirmek

beş yüz miligramlık taframla karşıyım,
temassız tüm isteklere.
milenyum çağına ait olmamak adına;
yürütmeli kara trenleri aklımın işlek güzergâhlarından.
yarın ölecek kelebeğin kanatlarını takıyorum.
bedenimi muma hevesle adıyorum.
ağrılarımı saklıyorum kırık dökük yazgımda.
hizaya geçişlerin,
“bu bir ses kaydıdır.” anonslarının
olmadığı ahşap kaplama bavulumda, aklımı;
kafatasımda taframı taşıyıp;
bedenimi zorluyorum.

babam taş plakların sesine hasret,
dedemin alamancı sigaralarını içiyor.
iyilik kötülük karmaşıklığında,
dağların beyazını kuşatıp;
kötülüğün kara(n)lığında,
milenyum rengi oluşturanlara,
beş yüz miligramlık taframla,
Von Gong’a şikâyetlerimi iletiyorum;
“Böyle renk mi olur?” tarzında!
ruhsuz, temassız…
anonsların arkasındaki sesin sahibi kadar
duygusuz, renksiz…
milenyum çağına ait olmamak adına,
kara trenlerin kömürü ben oluyorum.
bir günlük kelebeği ruhdaş,
mumu hiçbir zaman meşgul olmayan,
sığınak belliyorum.

ben hala “telgrafın tellerine ”deki kuşa,
yonttuğum çatal sapanla taş atıyorum.

Tevfik HATIPOĞLU
Esrar Dergisi 7. Sayı
Aralık İki Bin On\Yalvaç-Isparta

resim için: www.ozlemvargun.com

Mavi Yeşil Dergisi 71. Sayı

2011-09-05T14:36:00.002+03:00

Mavi Yeşil 71. sayıyı da çıkardı. Helal olsun..!
Artık birileri kabul etmeli bunun “taşra dergiciliği” olmadığını. Kaç tane taşra dergisi(!) var 71 sayıyı geride bırakmış, ben bilmiyorum. Bilen varsa beri gelsin. Ama ısrarla, bazılarının gözüne gözüne sokmamıza rağmen, Mavi Yeşil’in farkında olmayanlar ve onu görmezden gelenler var. Bunu yapan bazı kimseler de birebir bu dergicilik işi ile uğraşan adamlar. Destekliyorlar ama uzaktan uzağa. “Bana bulaşmasın, ben de köşede kendi işimi yapayım” zihniyetiyle ne kadar ilerleme kaydedilebilir belli değil. Ama hep diyorum, gene diyeceğim, biz buradayız. Mavi Yeşil geleceğe umutla bakmaya ve kendi yolunda emin adımlarla ilerlemeye devam ediyor. 71 sayı olmuş. Bu dergi her ay çıkmış olsaydı şu anda 142. sayı çıkmış olacaktı yani. Bir de buradan bakmak lazım olaya. Bazı görmek istemeyenler, baksa da farkına varamıyor ya da çok güzel kör taklidi yapıyor. Orası da ayrı…

Bu sayı yine dopdolu. 71. sayının şairleri Abdullah Şevik, Kamil Akdoğan, Serdar Çakıcıoğlu, Mustafa Alagöz, Sebahattin Demirci, T.Ayhan Çıkın ve Tevfik Hatipoğlu. İçlerinde tanıdık isimler var görüldüğü gibi. Ihlamur Edebiyat Dergisi’nden Hakan Bilge, Varoluş ve Ölüm isimli yazısıyla edebiyat ve sanat dünyasından çeşitli örneklerle varoluşu sorguluyor. Yazı benim hoşuma gitti. Hakan Bilge, bu işlere önem veren bir isim. Destekçimiz olması bizi mutlu ediyor. Derginin eski isimlerinden biri olan Gönül Türüt, Ahmet Haşim’in, “Ey Nisviyyet… Şiir Nedir?” adlı şiirinden hareketle Haşim’in şiirini açıkladı. Esra Polat’ın yazısı Oğuz Atay’ın Beyaz Mantolu Adam hikayesi üzerine. Oğuz Atay okurlarının incelemesi gereken bir yazı. Elif Şafak’ın Aşk romanı üzerine çok şey yazıldı çizildi. Bir yazı da Nazife Yıldırım yazdı bizler için. Dikkate değer… Akif ve İstiklal Marşı üstüne yazan Ahi Evran Üniversitesi’ndeki hocalarımızdan Maksut Yiğitbaş, bizlere güzel yazılarıyla destek vermeye devam ediyor. Oralarda da dostlarımızın olduğunu bilmek güzel. Hüseyin Özdemir Orwell’ın 1984′ü üzerine güzel bir yazı kaleme almış. Denetim mekanizmalarının bu kadar yayıldığı bir dünyada 1984′ü tekrar tekrar okumak gerek diye düşünüyorum. Elif Balcı Kaştaş, Elif Albayrak ve İrfan Bolat bu sayıya hikayeleri ile katıldılar. Özlem Dengiz, İsmail Aykanat ve Hande Olgar farklı yazılarıyla 71. sayıdalar. Hande Olgar ismini ilk kez duydum, kendisini tanımıyorum ama yazdıklarını beğendiğimi özellikle vurgulamam gerek“Ben, gereksiz her şey olabilirim. p, garip bir harf. İçinde p olan isimler var, nesneler var. İsmine p olabilirim. Ya da köprü olurum, para olurum, pantolon veya şapka. Hepsi gereksiz bana.” diyen Hande Olgar, başka yazılarıyla da katılmalı bence aramıza… Benim bu sayıdaki yazım ise Aslı Tohumcu’nun (daha önce de söylemiştim ve kısa süre sonra blogda paylaşacağım yazıyı) Taş Uykusu adlı romanı ile ilgili. Kısa ve öz olan bu romanı bence herkes okumalı…

Mavi Yeşil, en yakınındakilerin bile görmezden gelmesine rağmen 71. sayısını çıkardı işte böyle. İnşallah 72. sayıyı da çıkarıp, 13. yılında da devam edecek yoluna. Hep söylüyorum ve anıyorum Oğuz Atay’ı. Bir kez daha anmak gerek: “Ben buradayım sevgili okuyucum, sen neredesin acaba?”

Mavi Yeşil 71. sayının içindekiler:

Şimdi Sen/A.ŞEVİK…1

Oyun Bitti Sevecen/K.AKDOĞAN…3

Eğlence/S.ÇAKICIOĞLU…4

Mahzun Çocuk/M.ALAGÖZ…4

Yolculuk/S.DEMİRCİ…4

Bir Başka Yürek/T.A.ÇIKIN…4

“Taş Uykusu”ndan Uyanmak/İ.ASLAN…5

Varoluş ve Ölüm/H.BİLGE…8

Ahmet Haşim’in Şiirindeki Şiir/G.TÜRÜT…10

Beyaz Mantolu Adam ve Kimlikleri/E.POLAT…12

Elif Şafak’ın Aşk Romanında İnsan/N.YILDIRIM…13

Mehmet Akif Ersoy ve İstiklâl Marşı/M.YİĞİTBAŞ…14

Bin Dokuz Yüz Seksen Dört/H.ÖZDEMİR…16

Vesvese/İ.AYKANAT…17

Resim Yapmak/Ö.DENGİZ…18

Oda/E.B.KAŞTAŞ…19

Karartıların Kıyısında/İ.BOLAT…20

Son Söz/E.ALBAYRAK…22

Konya Sultanının Rüyası/T.HATİPOĞLU…23

“İskender Öldü” Dediler/H.OLGAR…23

Esrar Dergisi 7.sayı

2011-08-21T17:56:00.001+03:00

Esrar 7 bu hafta kitapçılarda ve NT'lerde.

ŞİİRLER

Yürüyüş...........Faruk KOÇ
Dokun.............Metin ŞİMŞEK
Safra suyu....... Kadir KÖZ
Aşk Metrekare ...Ahmet YEŞİLYAPRAK
Yaşamın İçine Doğru...........İlhan KAYHAN
Yolunu Değiştirmek Marşı Veysel Karani TUR.
Şiir Murat ÇELİK...
İntihar Kuralı.........Alptuğ TOPAKTAŞ
Elmalı Şiir......Bilal ÇİFTÇİ
Kâhil....Muhammed HARUN.
Eskimiş Yanık Türküyü Dillendirmek Tevfik HATİPOĞLU.
Bir Ahta ...Mustafa DURSUN.
Rıza.......Said ÖNDEGELEN
Işık İbrahim ÖZTÜRK.
Esrar...Muharrem YENİ..

YAZI VE HİKAYELER

Aydınlığı Ararken...Caner IRMAKCAN.
Beyazı Karartmak: SİS....Faruk KOÇ.
yazıntı: Yazının Kötülüğü.....Mustafa İBAKORKMAZ
Şiirde “Ben”in Amansız Yürüyüş.Veysel Karani TUR
Ey, ateşi... En derin yerinde gizli gizli yanan Mustafa SOLMAZ
Karanfilli Çay İçme Saatleri....Şevket KADIOĞLU.
Yedi Dakika...Mustafa BİLGÜCÜ.
Beyhudecan..Doğuhan DAĞ.
Taze Gevrek Simit Alın.Sevgi COŞKUN.
Kırık Kalem: Pinokyonâme’den..Abdullah KOÇAL.

poetik tebarüz

Ibaisis’in Ödevi....Deniz Dengiz ŞİMŞEK.
Tekinsiz Bahçeye Çöğdürmek....Alptuğ TOPAKTAŞ.

sinema

Keloğlan, Hikmet Benol ve Polat......Abdullah KOÇAL
Amerikan Tarzı Propaganda...Hakan BİLGE..
Bir Dizinin Anatomisi: Brecht’ten
Geleneğe Gelenekten Leyla ile Mecnun’a...........Faruk KOÇ...

Kervan Yolculuğu - Tevfik Hatıpoğlu

2011-08-16T15:38:00.001+03:00

KERVAN YOLCULUĞU

saçları
rüzgar estikçe
yağmalanan şehir
hissi veriyorken
Don Kişot’un cesaretini öğütüyor
yaşlı bir kahve değirmeni.
el çabukluğu
Yemen’den dönen bir kervan hızında.
güzelliği
yanlışlıkla icat edilmiş
simyaydı çölün ortasında.
değirmende öğütülmüş kahve yorgunluğu, gözleri...
en önde değirmenlere inat
Rocinante’nin sırtındaki Don Kişot…
sonrası onun gerdanındaki
zincir gibi sırlanmış
kervanın çöl yolcuları

sıcak
insanı baştan çıkaran
bir kadınken
gün saklanıyor
karşıdaki dağın sırtına.
namazını kılan ninenin
sırtına yüklenen çocuk
sanki gün…
muzipçe son bakışlarını atıyor
kervanın çöl yolcularına.

gece
çölü tırmalamaya başlayınca
Kırk Haramiler’in yağması başlıyor
rüzgar hızında.
Don Kişot’a güvenseler de
kaçışmalar başlıyor şimdiden.
kimi kurtarmalı Don Kişot?
saçları mı?
gözleri mi?
kervanı mı?

Şubat İki Bin On Bir/Ankara

Tevfik HATIPOĞLU

İDAKÖRFEZ Fanzin 3. Yaşında

2011-08-16T15:22:00.002+03:00

18. sayısıyla 3.yılına giren İda Körfez'i ve Ahmet Yılmaz TUNCER'İ kutluyorum.
Akçay'a selamlar...

iletişim için: idakorfez@gmail.com

Kemal Tahir

2011-08-13T13:39:00.001+03:00

"Osmanlı bozgunu bitmedi, içimizde sürüyor!"

Beşer Şaşar: Hama

2011-08-08T04:23:00.012+03:00

Beşer Şaşar: Hama

Neden insan insana zulüm eder? Hangi hırs akan masumların kanını gölgeler.

Oruç tutmak. Dünyevi arzulara tokat atmak. Neden Allah on bir ay-bir ay ayrımı yaptı ki? Neden Suriyeli tanklar Suriyelileri öldürür. Oruç tutmazlar mı silahlar? Arın artık iktidar hırsından, kan seni kutsamaz değil mi?

Verdiğin vergi seni koruması gerekirken seni öldüren mermiyi, tankın yakıtını karşılıyor olması ne ilginç. Kendi ölümünün sponsoru olmak. Bir tür intihar mıdır? Hama yoksa Deir Ez Zor yoksa diğer şehirler yoksa sen kime hükmedeceksin. Hükmetmek dünyayı kocamanlaştıran bizlere, bizim kalplerimize hükmetmek Allah'tandır. Hükümler Allah'ındır.

Hama ki: Yunus Emre'nin adına şiir yazdığı "Dertli Dolap" bu şehirdedir. Asi nehri, sarı renklerin tüm tonlarıyla Hama... Belki bir çikolata nehrinde gözleri açık yüzmek varken balıklar gibi -çikolata mutluluk hormonu salgıladığını söyler bilim insanları- keskin nişancıya kurban gitme korkusundan ölülerini bahçeye veya yol kenarına gömmek durumunda Hamalı...Kızgın kırmızılıklar değil de Asi’den puding aksa ve pastalar yapılsa ve de suratlarına atılsa…Pasta çok iyimser oldu, ayakkabı atılsa bu kez on ikiden vurulsa…

Sahiplenilmek için hangi parmağına hangi nişanı taksın... Eşkıyaların sana musallat olduğu kadar güzelsin Hama...Lady Diana gibi ya da Kraliçe’n Esma gibi…

Al Esma'nı yanına krallar gibi git. Bir Küba tatili...İkinizin de bronzlaşmaya ihtiyacı var, belki esmer tenli halkınızla aynı frekansı tutturabilirsin. Purolar büyük patrondan...Hatta biraz keçiboynuzu yollayalım bizim buralardan iktidarsızlığına iyi gelir. Esma ile de aran bozulmasın sonra yalnızlık zordur; şairler bile baş edememiştir. Şairler Hama’ya bakmalı, ışıklar vurmalı ve şiirler yazılmalı.

Sen galiba tekke orucu tutuyorsun öğleye kadar idare et, sonra al Esma'nı, plaj topunu, şemsiyeni falan...Çok yanma diğer tarafa da bırak biraz...Esma'yı iyi yağla, zaten esmer güzeli olmasın zenci. Bu yaştan sonra bulamazsın Esma gibisini...

Son soru -doğru söyle ama- sizin aile Hamalılardan kız falan istedi de -sizin aileden adam çıkmayacağını bildikleri için- vermediler mi? Babandan sonra senin eşkıyalığın…Bu kinin sebebi ne?

Not1: Senin tayfa bu aralar zor durumda benden söylemesi... Saddam out, Bin ladin out, Apo out, Kaddafi out, Şaron out- kaç kiloluk olsun “Ariel” biraz zor temizlenirsin, Arap sabunu da verelim mi?- ,Mübarek out...İn’ler arasınlar hürriyet var, insanlık var, adalet var, merhamet var bir de “Behlül” var…Esma'nı dul koyacaksın...Ya da şimdi o da "Behlül" hastasıdır; Türk Hükümeti "Behlül'ü" iyiniyet elçisi olarak Esma'yı teselliye göndeririz olmadı. Ya da Türk televizyonlarına star yaparız, Suriyeliler sever bizim kanalları. N’oldu kıskandın mı?

Not2:Hamalılar unutmasın ki "gerçekten zorlukla beraber kolaylık vardır" Allah'ın sözüdür:

"Biz, senin göğsünü yarıp-genişletmedik mi? (1)Ve yükünü indirip-atmadık mı? (2)Ki o, senin belini bükmüştü; (3)Senin zikrini (şanını) yüceltmedik mi? (4)Demek ki, gerçekten zorlukla beraber kolaylık vardır. (5)Gerçekten güçlükle beraber kolaylık vardır. (6)
Şu halde boş kaldığın zaman, durmaksızın (dua ve ibadetle) yorulmaya-devam et. (7)
Ve yalnızca Rabbine rağbet et. (8)" (İnşirah Suresi/Ali Bulaç meali)

Tevfik HATIPOĞLU

Şehrengiz Dergisi 9.Sayı

2011-08-06T17:47:00.001+03:00

Şehrengiz, edebiyatın tadına şehirleri aşarak varıyor.. Konya’dan Sakarya’ya, Diyarbakır’dan İstanbul’a.. Ortadoğuya sevgiyle, Avrupaya hayretle, Asya’ya boş gözlerle bakmadan geçemiyoruz...Dergimizin dokuzuncu sayısında emrah tahiroğlu, mesut gökdemir, sema erdoğan, furkan öz, mahmut yavuz, nebiye arı, muhammet çelik, abdullah şahin, mustafa kadir çelik, bilal can, osman akyol, abdulkadir akdemir, seher ortaöner, cihat karaman, hatice gökdere, nihat ilhan, bilal kul, fatih tamer, fatma erbay, hümeyra özdemir, ahmet eren, tevfik hatipoğlu, adnan sayım, hüsamettin bayraklı, turgay demir ve emre berber adlı yazarların eserlerine yer verildi.

Anarız ölümü gözlerinden öperek...
Kuşlara sözümüz geçmez amma bir talebimizi dile getirip kanatlarına taksınlar istedik; uçun kuşlar uçun suriye için..

İlk defa kalemi şehrengiz sayfalarına değen arkadaşlarımız var:
kimisi şiir’le ; Mesut Gökdemir, Fatma Erbay, Furkan Öz, Hüsameddin Bayraklı,Adnan Sayım, Turgay Demir

kimisi deneme ve hikaye’yle: Hümeyra Özdemir, Bilal Kul, Emre Berber..

Ayrıca,
Fatih Tamer, ‘ayat ayat cinta’ filmine dair yazısı ve Ahmet Eren, ‘Uçurtma Avcısı’ kitabının tanıtımı ile,

Muhammet Çelik, ‘Kısa Türkiye Tarihi’ , Hatice Gökdere ‘Her dost ölümü tadacaktır’ Bilal Can ‘en çok şerh düşen gözlerini sevdim’ denemeleri ile,

Cihat Karaman ‘Güvercin kanadında hülyalar’ Osma Akyol 1darbeli kahve’ Abdullah Şahin ‘kedi köpek ve radyo’ hikayeleri ile,

Seher ortaöner ‘kül’, Abdulkadir Akdemir ‘hüsran çizelgesi’, Mustafa Kadir Çelik ‘özgür kalmak’, Nebiye Arı ‘ama bu şarkı yarım’, Muhammet Çelik ‘ölüye övgü’, Mahmut Yavuz ‘âraftan vuslata’, Sema Erdoğan ‘başka ad’, Emrah Tahiroğlu ‘haydi kalk şiiri bekletmeyelim’ şiirleriyle, yine sayfalarımıza misafir oldular.

‘ Haydi Kalk Şiiri Bekletmeyelim’
‘ulan hayret etmeden ölen adam var
sen ne diye dua ediyosun.’
‘sabır!’
‘Gemi yanında uçan martının başını kaldırıp
Dumanı görmesiyle başlar endişe’
‘Bir de yağmur değdi mi camlara
Akarım o an titrek ışıklara.’
‘Hadi! Elindekileri al gel de putlarımızı kıralım!’
‘en iyisi doğan herkese bir mezar kazılmalı
beklemeli insan elinde kazma ve kürek’
‘ -Hoca bir çay daha…’
‘Gidiyorsun,
Çünkü yaşanmamış fikirlerin yoktur karşılığı’
‘Çocuklar kuşlardan da berrak. Çocuklar Ölümden bile gerçek.’
‘ -Bu böyle gitmez, artık biri gelsin, dedi.’
‘Bazı yalnızlıklar böyle uzar gider
Uzar gider çakmak ateşi kalır geriye’
‘ola ki bir güneş doğar bağrıma’
‘ – Hadiii sayım var, aydınlığa!..’
‘Neden aynı dili bile konuşamıyoruz?’

Ümit Aktaş’la ‘özgürlük’ üzerine sohbet ederken bize ‘doğuştan şair’ birisi değilim diyor, şairler duygusal bilinir ben öyle değilim.. Beni ağlatan ise, bir toplumun özgürleşmesi, zulümden kurtulma sahneleridir, bunun dışında ağlamam genelde.
Düşüncenin estetik bir ifadesidir şiir. Ama düşüncenin bir felsefeyle değil de, duyarlılık ile birleştirilerek dile getirilmesi..

Biz de sorduk Ümit Aktaş’a sorularımızı :
-Şiirlerinizde genellikle özgürlük teması var. Sebebi nedir bunun?
-Fransız devrimiyle ortaya çıkan bir ‘özgürlük’ kavramı var. Osmanlı’nın son dönemlerinde de üzerine şiirler yazılmış bir ‘hürriyet’ kavramını görüyoruz. Sizin dile getirdiğiniz özgürlük kavramı nereye dayanıyor?
-Edebiyatta kullanılan Özgürlük ütopik bir kavram mıdır? hep ulaşılamayan..
-Okuma serüveni kitabınızda Mehmet Akif, Said Nursi ve benzeri kişileri, zamanlarının müsbitlerine karşı çıkmalarından dolayı sevdiğinizi söylüyorsunuz. Bu türdeki karşı duruşların izdüşümlerini günümüzde de görebiliyor muyuz aydınlarımızda, yoksa geçmişte mi kaldı?
-Özgürlük kavramı denildiğinde günümüzde akla gelen ilk şey ‘demokrasi’ oluyor. Ortadoğu halklarının günümüzde istedikleri şey de demokrasi ile özgürleşmek diye dile getiriliyor. Öte yandan çoğunlukla kullanılan başka bir ifadeye göre de demokrasinin modern kölelik olduğu söyleniyor. Siz ne düşünüyorsunuz?
-Türkiye’deki demokrasi mücadelesi şimdilerde Müslümanların önderliğinde yapılıyor daha çok. Daha ileri bir demokratik sisteme geçeceğiz deniliyor. Arap dünyasında istibdat olduğu için oralardaki demokrasi mücadelelerini destekliyorum veya anlıyorum diyorsunuz, buradaki mücadele de aynı şekilde mi acaba? Daha liberal bir toplum oluşurken müslümanlar bunun neresinde?

-Kurtuluş savaşında veya günümüzdeki Arap devrimleri hareketlerinde kadınları hep ön saflarda ve öncü konumda görüyoruz. Daha bir özgürleşmişler ve özgürlük hareketlerinde de önemli roller oynuyorlar. Bunda toplumun aydınlarının, düşünürlerinin de rolü var tabi. Buradan hareketle şunu sormak istiyorum: İslam tarihinde müslüman toplumlarda kadın gereken konumunda olabilmiş midir?…
ve uzun uzun cevaplarıyla karşıladı bizi dokuzuncu sayının renksiz sayfalarında.

yani, biz hâlâ edebiyattayız, sizi de bekleriz..

Gözlerin Taşırdığı Balıklar

2011-08-06T17:18:00.004+03:00

Tual üzerine akrilik
İmzalı
Eser Güray

Gözlerin Taşırdığı Balıklar

dedim ki:
göller taşarsa ölürüz
teselli annemden geldi
merak etme biz de
Yunus Aleyhisselam gibi
bir balığa otostop çekeriz

annem dedi ki:
iyi o zaman
ben hazırlıklara başlayayım

dedim ki:
anne çay da demle
severler herhalde

Tevfik HATIPOĞLU
Mayıs İki Bin On Bir/Isparta - Yalvaç

resim için: http://lebriz.com/pages/artist.aspx?section=130&lang=TR&artistID=69&periodID=-1

cömert bulutlar

2011-08-06T15:05:00.005+03:00

cömert bulutlar

gelmene hangi schengen vizesi mani ki
schengen derken aklıma geldi “yengen”
yedin mi hiç

Afrika çok yanık biz kandık
ellerinde bir avuç su getirebilir misin
ya da bavulunda x-raydan geçebilen
siyah paltolu bulutlar getirebilirsin
siyah paltolu herkes gangster midir
yoksa sen iyiniyet elçisi misin
kaç oscarlıksın ki
bana ve Afrika’ya yardım edebilirsin

yağmurunu bölebilirsin
biz buna cömertlik diyebiliriz
buralar Göller Yöresi’nden nasipli
kardeş payını bilir misin
Somalide kuraklık çok altmış

birleşmiş birleşik’lere aldanma sakın
onlar ya Barcelona formasına reklamlar
ya da petrollü patron numarası yapar
paranın menşei sormaya/bilirsin
paranın satın alamadığı
yarım hurmanın ikramıydı bilir misin
not: -burası önemlidir-
üç günlük dünyaya
üç günlük oruç çok diyebilirsin
herkes karnı aç gitti; O, O’na aç

rüyaları Yusuf'a kırdırabilirsin
kuraklık şifreleri sağlamdır
Yusuf'un düştüğü kuyudur bilir misin
o da kuraktır su galiba parmaktadır
parmak dediğin kuraklığa olmalı karşı
her parmağı serin sebil
hangi schengen vizesi mani olabilir
ki daya damağını, dimağın serinlesin
meraklanma Afrika Allah’a emanetsin

Tevfik HATIPOĞLU
Ağustos İki Bin On Bir/Kütahya - Hisarcık

Güven ADIGÜZEL-Soğuk Savaş

2011-08-06T12:28:00.002+03:00

İmzalı Sevgi Çağal

Soğuk Savaş

Odun sobası kuralım senden arta kalan yerlere
Penguen cesetlerini toplayalım sonra gizlice
Hangi sabah bana seni getirir ki dersin?
Bir boks maçının son dakikası gibi otantik
Ve adlarını unutamadığım yemek tarifleri gibisin

Azizler telaşlı, kilitli kapısıyla suskun bir kilise
Her lehçe yalan gelir artık şu ezeli dilsize
Devamı yok, kaçıncı final ve bu aptal klişe
Ellerimi sıkı tut, kana karışıyor gülüşün
Yağmur makamında üşüyor bak gözlerim…

Tanzanya’da bir albino kurşuna dizilir
Tedirgin olur içimde ki afro-beyaz yaralar
İki dedektifin birlikte ağlaması şüphelidir diyorum
Paramparça her halde halka açık sözlerim,
Savaş soğuk, kuşlar güzel, Allah büyük

Soğukkanlı kıymıklar batıyor içimize
Bir keşiş palyaço oluyor baktığımız yerde
Bana içinden peygamber geçen bir şeyler söyle
Çöpçüler pişman olsun süpürdükleri cinnete

İskenderiye’de bir Kıpti ağlamaktan yorgun
Hangi Kilise nöbetçi ki bu çıkmayan günaha
Kerevetinden muaftır düşmeyen göğün elması
Malkım, bir New Orlens sabahında uyuyor hala
Savaş soğuk, kuşlar güzel, Allah büyük

Suskun bir nehir akar, ayak izinden geceye…
Ümmi marangozların kestiği bir ağaç kadar anlamsız
Sana sıcak anne karnı gibi baktığım günler toplamı
Kastından fazla gelir bu üzgün gazeller uykusu
Oysa ne kadar yalnızdır şimdi bir serçenin gülüşü
Savaş soğuk, kuşlar güzel, Allah büyük

Bu dert bizi adam eder gerisi hep ihbar
Kavimler göçü yeterince rasyonel bir ihtar
Sevgilim! Amerika kahrolsa ne güzel olur
Belki bir kırlangıç kirpiklerimizde durur
Bu kış da komünizm gelmeyecekmiş, şükür.

Diyorum ki çok çay içelim, uzun uzun susalım
Gözlerinde duralım sonra bir şiirlik uçurum
Tek ayak üzerinde beklerse yorulur mu dünya
Savaş soğuk, kuşlar güzel, Allah büyük

Bildiğim bir ayet var, söylersem güzeliz
Medine şehirlerin kalbidir, ki oraya da gideriz
Sen Medine olursun,
Susarsın bu hicrete…

Ben…

Savaş soğuk, kuşlar güzel, Allah büyük!

Güven ADIGÜZEL

resim için: www.sevgicagal.com

Bırak Gök Gürlesin Anne

2011-08-06T12:14:00.001+03:00

İmzalı Eser Güray

bırak gök gürlesin anne

gök gürlüyor anne
pencerenin camları titriyor korkudan
serin bir karanlık çöküyor duvarlarıma
sen kalkma, hem zaten yanı başımda
Don Kişot ve Rocinante
sen bakmasana zayıflıklarına
hem sen okumuştun bana
onların koca koca devleri yendiğini
ben de sıskaydım korurdum seni hatırlasana!
pazara giderken yolumuza çıkan köpekten
gök gürlesin, ben korkmuyorum anne.

sen uyu artık babam kızdıkça
gök daha da gürlüyor be anne
bizden gelmiyor o sesler
Don Kişot’un ne suçu var
çıkarma onları odamdan
cama vuranlar onları aramıyorlar ki.
soğuktan üşüyen yağmur damlalarıdır
başka kim olacak be anne!

gök gürlüyor yine
ben Don Kişot ile yatacağım bu gece
Rocinante de var kalkma yatağından
erkekler korkar mı hiç,
babam korkar mıydı?
o zaman ben niye korkayım
sana da iyi uykular anne.

Tevfik HATIPOĞLU
Haziran İki Bin Dokuz\ Ankara

elektrik faturası

2011-08-06T12:00:00.001+03:00

Tinsel Katmanlar - Doğum 3
120.00 x 100.00 cm.
2004
Tual üzerine akrilik
İmzalı Gülten İmamoğlu

elektrik faturası

mahşer düzeni kuruluncaya
cehennemin ısısından
üretseydik elektrik
tasarruftu maksat
az kan az insan az ölüm
Azrail’in iş yükünü hafifletmekti
sendikal haklar içinde
çok ibadet çok rükû çok secde
de vardı

işgal ederdi seccadeyi
silaha tövbeli gözyaşı askerleri
işgalin ederi
çöl kuyularının bereketiydi
taşkınlar temizlerdi
petrolün zekâtı akan kanı
kuyulardan petrolü temizleyecek
şapkadan tavşan çıkaran
şapka kanunu müptelası
bir şair gözleri lazımdı
çamaşır suyu esanslı

gözlerin de sakıncası
cehennemi söndürme ihtimaliydi
ama dokunacaksa insanlığa hizmeti
gözlerin yuvalarında durma gereği
Manavgat Şelalesiydi

Tevfik HATIPOĞLU
Mayıs İki Bin On Bir/Yalvaç - Isparta

Resim için: www.gultenimamoglu.com

İdris Özyol: ! ve ?

2011-08-04T14:19:00.002+03:00

30.00 x 30.00 cm.
2002
Tual üzerine akrilik
İmzalı Gülten İmamoğlu

İdris Özyol: ! ve ?

bazı yerlere hiç dönülmez bazı çağlara
eskitir insanı hep aynı adımı yürümek
oysa ne kadar biçimli bir evin şehveti
koltukların hafızası masaların ayıp yeri

adam ünlem
kadın soru işareti

herkesin bir dağı var herkesin tunç devri
akşama kadar hitit sabaha kadar truva
uykular leopara benziyor rüyalar benek
yeni olanaklar: kiremitleri öpen güneş

adam cuma
kadın cumartesi

insan olmak sarsıcı bazı renklere bakmak
havayı içine çeksen güvercin doluyor göğüs
bıraksan şiir sarsıntısı en tenha kelimede
hazirana uygun bir yüzyıldı çocukluğun

adam monarşi
kadın cumhuriyet

on yıl daha yaşasam iki nokta üst üste
camları hatırlamak gibi ağzım kum içinde
ayna değil gençliğimin derisi beni yansıtan
insan niye yaşlanır / aşk geçti gözlerinden

adam nazım
kadın hikmet

İdris Özyol

resim kaynağı: www.gultenimamoglu.com

Berkan Ürgen - Kim Yasal

2011-07-29T14:51:00.000+03:00

Kimyasal olmayan bir tepkimede
Kim-yasal ki bu düzende?
Lanet oku bu tepkime
Küfret gecelerce
Yağı alınmış cümlelerle
Saldır tüm bedenime
Radyoaktif bir atıksın
Radyo aktif
Sesini aç,bak dinle siren sesi
Kocaman cüssesi
Küçük bir tabutta
Kocaman bir ölü sesi
Reaktör içinde
İçini yöneten
Dışını denetleyen
Bıyıklı bir diktatör
Vizyondaki kelimelerin
Sloganların,karmaşık tüm uykuların
Nükleer tesisinde
Difüzyon sesinde
Elinde elementlerin
Tüm varlık alanındaki
Atom çekirdeklerin
Bir nükleer deneme daha
Bir nükleer kanama daha
Bir nükleer yarama daha
Yaram açıkta
Saldır tüm yasal masallarınla
Saldır tüm yasal masallarınla..
……………………………
……………………………

Düzensiz cümleler kavmi-1

Berkan Ürgen

Beyazıt Bestami - Salma Hayek Seni Seviyorum

2011-07-29T14:29:00.000+03:00

Sevgili Salma,

Sana var olan bütün dillerde aşık olduğum için hangi lisan ile yazdığımın bir önemi yok, bu yüzden Türkçe yazıyorum.

Uzun zamandır seni izliyorum…

Ne zaman saçlarınla ilgili bir film başlasa içime nevruz düşüyor, ya da ne zaman buralara nevruz gelse içim de saçların yeşeriyor. Buraları az çok bilirsin. Mesela benim saçlarının rengini bildiğim bir sevgilim olmadı, buralarda kadınların bilekleri hep boştur çünkü bir kadının eline en çok yakışan takı sevdiğinin eliymiş derler.

Tek sorunumuz ; insanların güllere karşı duyarsız kalması.Güllere özgürlük, güllere daha çok özgürlük.

Salma,

İnsanlara en çok benzeyen bitki hurmaymış diyor sizin bilim adamları. Bir hurma çekirdeği ancak düştüğü ağacın altında filizlenirmiş. Peki ikimiz, bunca sene nasıl oldu da ayrı ayrı yerlerde boy tutabildik? Ömrüm senden gelecek kokulara hasretle mi geçecek?

Dün arkadaş söylemişti, şairler ikiye ayrılırmış. Zanaat için yazanlar, yazmazsa ölecek olanlar.Başka bir arkadaş ekledi,ve yazsa da ölecek olanlar diye…

Gözlerine şiirler yazamam ama Salma, uğruna depremler, yanardağlar , savaşlar, ayinler kiralayabilirim. Sen istedikten sonra bütün sınırları 1948 öncesine getirebilirim. Belki daha az çocuk ölür daha az anne üzülür, mermiler çaylardan daha pahalı olur.

Ah Salma !

Kirpikleri mermi etkisi yaratan yarim. Gözlerinin menziline gireceğim günü hasretle bekler. Kaşlarından tırnakların kirpiklerinden öperim…

Not : Antonyo Banderas’ı öyle öpme olur mu ?

Beyazıt Bestami

bkeceli@gmail.com

Alıntı : http://www.izdiham.com/index.php/beyazit-bestami

Kadınlar Abdesti Sevinçle Alır - Cihat Duman

2011-07-06T14:53:00.001+03:00

Zuhal
100.00 x 70.00 cm.
2011
Karton üzerine yağlıboya
İmzalı
Faruk Yazıcılar

Kadınlar Abdesti Sevinçle Alır

-Fıkıhtan Utanıyorum

hiç kan kokmuyoruz
klavye de kan kokmuyor
muz kabuğu ve cep telefonu kokmuyor
başbakanın danışmanları
küllüğe henüz bastırılmış izmarit
istanbulun güneyi ve deneysel öküz
kan kokmuyorlar
kanın sesini ve rengini koklayamıyoruz
oysa kan da koklanmak ister
ben şahsen kanın içilmekten
ve izlenmekten haz aldığını düşünmüyorum
adam gibi bir kan elbet
feminist olsa bile koklanmak ister

yeni bir renk lazım
kırmızıdan sıkıldım
içinizde dolaşmaktan ve kokmamaktan
koklanmamaktan
kadın petlerinden ve sargı bezlerinden
dış basıncın bana uyguladığı kuvvetten
gözlerle ışık emdiğiniz ekranlardan
ki hiçbir monitörün kırıldığında
kanadığı ve koktuğu görülmemiştir

tekrar bana dönecek olursak

bir burundan yavaş yavaş ve üzgün
damlıyorum

kadın sevinç içinde
abdest alıyor

Cihat Duman, Ğ Dergisi, 12

Cemal Süreya - Aşk

2011-07-04T23:41:00.002+03:00

Sevda
45.00 x 45.00 cm.
2011
Kağıt üzerine yağlıboya
İmzalı
Faruk Yazıcılar

Aşk

Şimdi sen kalkıp gidiyorsun. Git.
Gözlerin durur mu onlar da gidiyorlar. Gitsinler
Oysa ben senin gözlerinsiz edemem bilirsin
Oysa Allah bilir bugün iyi uyanmıştık
Sevgiyeydi ilk açılışı gözlerimizin sırf onaydı,
Bir kuş konmuş parmaklarıma uzun uzun oturmuştu
Bir sevişmek gelmiş bir daha gitmemişti
Yoktu dünlerde evvelsi günlerdeki yoksulluğumuz
Sanki hiç olmamıştı
Oysa kalbim işte şuracıkta çarpıyordu

Şurda senin gözlerindeki bakımsız mavi, güzel laflı İstanbullular
Şurda da etin çoğalıyordu dokundukça lafların dünyaların
Öyle düzeltici öyle yerine getiriciydiki sevmek
Ki karaköy köprüsüne yağmur yağarken
Bırakasalar gökyüzü kendini ikiye bölecekti
Çünkü iki kişiydik

Oysa bir bardak su yetiyordu saçlarını ıslatmaya
Bir dilim ekmeğin bir iki zeytinin başınaydı doymamız
Seni bir kere öpsem ikinin hatrı kalıyordu
İki kere öpeyim desem üçün boynu bükük
Yüzünün bitip vücudunun başladığı yerde
Memelerin vardı memelerin kahramandı sonra
Sonrası iyilik güzellik.

Cemal Süreya

görsel alıntısı: http://lebriz.com/pages/artist.aspx?section=130&lang=TR&artistID=194&periodID=-3

Tramvay Dergi

2011-07-04T22:19:00.004+03:00

Bir Başka Yol Hikayesi

[Dergiler arasında bir dergi olmak; ya da tefekkürü yazılı

olana dönüştürebilmek. Öyle diyordu Cemil Meriç :

“Dergiler hür tefekkürün kaleleridir”]

***

İlk elden bir yol, yolculuk imgelemi çağrıştırmakta Tramvay. Her ne kadar ilerlemenin görüntülerinden biri olarak sayılırsa da onu kadim yazgısı yol’dan ayırmak kabil değildir. Kaldı ki ilerleme, makineleşme, endüstrileşme gibi kavramların yanında, bir tren, bir lokomotif, bir şimendifer, bir marşandiz düşünüldüğünde hep minör bir belirmeyle canlanacaktır imgelemimizde. Hele motorlu taşıtların öncesine dayanan ve makineleşmenin gerisinde yaşayan atlı tramvayları anarsak, imgelem dünyamız enikonu minör yol/culuk düşleri/anılarıyla harekete geçecektir. Apaçık: Tramvay uzun yollara koşulmamıştır. En çok semtler arası, belki nadiren banliyöler arası çalışır. Dıştan bakıldığında görülmez emeği, yadsınır. Her gün yanından geçtiğimiz halde detaylarını sayamayacağımız anıtların makus talihini yaşar belki. Kuşkusuz Yalı’dan Kordon’a, Fatih’ten Harbiye’ye, Taksim’den Tünel’e günde defalarca mekik dokumuş tramvayların katettiği yolu azımsayamayız.

[Tramvay’ımız kısa kısa yollarla uzun yol almayı kurar.]

Yol/culuk imgelemde devinmeye başladığı andan itibaren güzergah görüntüleri belirmeye başlıyor. Yola tutkun ve yola çağıran tramvay’ın güzergahı ve bazen varış noktası/durağı:

Burjuvazinin egemenlik mutlakıyetini ilan ettiği; sonrasında kapitalizme direnmek şöyle dursun alternatif bir seçenek sunma olanaklarını dahi ilga ettiği; kaotik olduğu kadar kasvetli bir ortamda, eline geçirdiği her nesneyi metalaştırarak tüketilmeye sunan kapitalist düzenin oluşturduğu bunalımdan bir kaçma/kaçış semptomuyla “L’invitation au voyage” diyerek yolculuğa çağrı yapıyordu Baudelaire: ”Dünyanın dışında herhangi bir yere yolculuk.”

[Sis dağılıyor ve vatman yeniden çalmaya başlıyor kampanayı.]

Bugün artık kavramların ve değerlerin içini boşaltarak onları yalnızca bir ikon, görüntü haline getiren ve gerçekliği salt bu görüntüler evreni üzerinden okuyan simülatif bir çağda, biz, Baudelaire’in güzergâhını tersine çevirerek çağırıyoruz yol’a; dolayısıyla Tramvay’a. Dünyanın dışında bir yere değil tam da dünyanın kendisine hareket ediyoruz. Sanal görüntülerle hiperize edilmiş bir sanal gerçekliğin varlığını, hakikat olan gerçekliğe irca ettirerek, simülatif dünyadan hakikat dünyasına yol alıyoruz.

“Laleliden dünyaya doğru giden bir tramvaydayız” diyordu Cemal Süreya Üvercinka’da. Öte yandan Jules Verne, Dünyanın Merkezine Yolculuk düş’ünden söz ediyordu. Süreya ve Verne Tramvay’la aynı düşünce çizgisinde aslolan dünya’yı mı kastediyorlardı yanıtlamak güç ancak Tramvay farklı da olsa yeniden yorumlayarak dünyanın merkezine doğru yola koyuluyor.

[İzmir’den dünyaya doğru giden bir Tramvay’dayız]

***

Tramvay’ın dosya konusunu Sanat ve Metafizik: fizik ötesinde sanat yapmak olarak belirledik. Ancak plastik ve görsel sanatlar alanında ürün veren sanatçılar olarak Sanat ve Metafizik ilişkisini salt bir dosya konusu olarak sınırlandırmıyor, sanat idealimizin, estetiğimizin ve düşüncemizin önemli bir yanını besleyen, dolduran bir felsefe/disiplin olarak görüyoruz. Dolayısıyla sonraki sayılarda da metafizik sanat bağlamında görseller/yazılara yer vermeye devam edeceğiz.

İlhan Berk son söyleşilerinden birinde: belki de Türk şiirinin geleceği nokta metafizik olacaktır, çünkü orada büyük bir zenginlik var diyor. Alanları genişletmek mümkün: şiir gibi resim, müzik, tiyatro, sinema, kısaca sanatın her disiplini yaslanabilir metafiziğe ve Berk’in işaret ettiği zenginlikten nemalanabilir. Sanat tarihinde örnekleri görüldüğü gibi günümüzde de önemli yönelimleri görülüyor.

İçinde yaşadığımız evrenin varolan hastalıklı düzenini hiç unutmadan: Tramvay’ın yolculuğu meta’yla yoğrulmuş ve meta’ya kurulmuş bir düzende —etimolojik anlamı farklı da olsa— metafizik uzamda bir başka yol hikâyesi yazacaktır. Kapitalizmin durdurulmaz ve önlenemez kıyıcılığının karşısında, madde ve metayı öteleyen, dışlayan, acun dışına atan bir manevileşme çağı prototipiyle direnmek cehdindeyiz.
Alıntı:http://www.tramvaydergi.com

İletişim:

tramvaydergi@gmail.com editor@tramvaydergi.com

KÜNYE
İzmir Erguvan Bilim Kültür Sanat Derneği
Adına sahibi:
ALİ KARATAY
———
Sorumlu Yazı İşleri Müdürü
Mustafa ATAR
———
Genel Yayın Yönetmeni
Hakan İsmail ŞİRİNER
hakanismailsiriner@gmail.com
Yayın Yönetmeni
Ayşe KARATAY
———
Editörler
Hakan İsmail ŞİRİNER
Abdullah Rıdvan CAN
tramvaydergi@gmail.com
———
Grafik Tasarım
Erguvan Sanat
Ali Karatay
———
Basın Danışmanı
Emrah KÜREKÇİ
emrahkurekci@gmail.com
———
Web Tasarım & Uygulama
Tolga Yürükakan-Ahmet Anıl Şen
———
Yönetim Yeri
İzmir Erguvan Bilim Kültür Sanat Derneği
Mimar Kemalettin Caddesi No: 85
Çankaya
Konak / İZMİR
Tel: (232) 489 99 55

Fazıl Hüsnü Dağlarca - Ölü

2011-07-04T22:12:00.001+03:00

Hangi mahallede imam yok,
Ben orada öleceğim.
Kimse görmesin ne kadar güzel,
Ayaklarım, saçlarım ve her şeyim.

Ölüler namına, azade ve temiz,
Meçhul denizlerde balık;
Müslüman degil miyim, haşa,
Fakat istemiyorum, kalabalık.

Beyaz kefenler giydirmesinler,
Sızlamasın karanlığım havada.
Omuzlardan omuzlara geçerken sallanmayayım,
Ki bütün azalarım hülyada.

Hiçbir dua yerine getiremez,
Benim kainatlardan uzaklığımı.
Yıkamasinlar vücudumu, yıkamasınlar,

Çilginca seviyorum sıcaklığımı

Fazıl Hüsnü Dağlarca

C.Bukowski : Son İnsan

2011-06-26T23:55:00.000+03:00

Son İnsan

karım anlamıyor
beni.
direksiyonda
karşı yönden gelen biri ile
gözgöze geldiğimde
başımla selamlar veya
el sallarım bazen.

içimden gelir.

“gerçekten tuhafsın,”
der karım.

süpermarketteki kasiyere
bir şeyler anlatmaya veya
gülerek, el haraketleri yaparak

dışarı çıkınca
karım,
“o adam anlattıklarından
tek kelime bile
anlamadı!” der.

veya bir fıkra anlatırım
karıma.
fıkra bittiğinde, “ne zırvalıyorsun
sen?” diye sorar.

“bu bir fıkraydı.”

“fıkra mı? bu dünyada
bunun bir fıkra olduğunu
anlayabilecek tek kişi
yoktur!”

sonra başını geiye atıp
kahkaha ile güler bana.

postane ve kafe gibi
umumi yerlerde
başkalarına küçük el ve
baş işaretleri ile
servisin yavaş
veya imkansız,
veya dünyanın
nefret dolu olduğunu
veya o tür bir şey
ima etmeye çalışırım.

“ne yapıyorsun?” diye
sorar karım,
“kes şunu! hiçbir yere
götüremiyorum seni!”

umarım size bir erkeği
anlayacak son insanın
karısı olduğunu söylediğimde
siz ne demek istediğimi
anlıyorsunuzdur, bir aynaya
bakıyordur sanki kadın, ancak
öylesine yakındır ki aynaya
(burun aynaya yapışmış)
hiçbir şey
göremez.

ve bu bir fıkra değil.

Bukowski

C. Bukowski - Yürüyen Merdivendeki Kız

2011-06-26T23:53:00.000+03:00

Yürüyen Merdivendeki Kız
Yürüyen merdivene biniyorum,

Genç bir adamla çok hoş bir kız

Var önümde.

Kızın pantolonu ve bluzu tenine yapışmış.

Yukarı çıkarken

Kız bir ayağını

Bir basamak yukarı yerleştiriyor

Ve kıçı büyüleyici bir biçim alıyor.

Genç adam etrafına bakınıyor.

Endişeli bir hali var.

Bana bakıyor.

Başımı çeviriyorum.

Hayır, genç adam, bakmıyorum,

Sevgilinin kıçına bakmıyorum.

Kaygılanma, ona da sana da saygı duyuyorum.

Hatta, her şeye saygı duyuyorum: büyüyen çiçeklere,

Genç kadınlara, çocuklara, bütün hayvanlara, değerli

Ve karmaşık evreninize, her şeye ve herkese.

Gen adamın biraz rahatlamış

Olduğunu hissediyor ve seviniyorum

Onun adına.

Sorununu biliyorum: kızın bir

Annesi var, babası var, belki de bir kız kardeşi

Ya da ağabeyi, ve kuşkusuz bir sürü sevimsiz

Akrabası ve dans adip flört etmeyi seviyor ve sinemaya

Gitmeyi seviyor ve bazen aynı anda sakız çiğneyip

Konuşuyor ve aptal televizyon dizilerine bayılıyor ve

Gelişmekte olan bir aktris olduğunu düşünüyor ve

Her zaman çok güzel görünmüyor ve ürkütücü

Bir öfkesi var ve arada sırada çıldırdığı oluyor ve

Telefonda saatlerce konuşabiliyor ve yakında bir yazını

Avrupa’da geçirmek istiyor ve ona neredeyse yeni

Bir Mercedes almanı istiyor ve

Mel Gibson’a âşık ve annesi ayyaş ve babası ırkçı

Ve bazen çok fazla içtiğinde horluyor ve yatakta genellikle

Soğuk ve bir gurusu var, 1978 yılında çölde İsa’yla karşılaşmış

Bir tip, ve dansçı olmak istiyor

Ve şu anda işsiz ve ne zaman şeker ya da peynir yese

Migreni tutuyor.

Kızı yürüyen merdivende

Yukarı çıkarışını izliyorum, kolunu

Korumak ister gibi beline

Dolamış, talihli

Olduğunu düşünüyor,

Kendini çok özel

Buluyor, dünyada hiç kimsenin

Sahip olmadığı bir şeye sahip olduğunu düşünüyor.

Ve haklı, çok

Haklı, kolunu

O bağırsak,

Mesane,

Böbrek,

Akciğer,

Tuz,

Sülfür,

Karbon dioksit

Ve

Balgam

Yığınına dolarken.

Şans

Dilerim.

Bukowski

Özgül Apaçe'nin Dücane Cündioğlu ile Röportajı

2011-06-25T22:39:00.002+03:00

Dücane Cündioğlu’nun Yeni Aktüel’de yayınlanan röportajı:

“Sağın ezber bozan adamı”, “İslamcılara lazım olan Sokrates” ve “Bir huzursuz adam”… Dücane Cündioğlu bu tanımlardan kendisine en çok “huzursuz adamı” yakıştırıyor. Kategorize edilmesi güç bir insan olan Cündioğlu için “sıradışı bir entelektüel” demek yanlış olmaz. Huzursuzlukla entelektüellik paralel gidiyor…

Otuza yakın kitap yazdı ama ‘asıl eserlerimi daha yazmadım’ diyor… Mürit kıvamında yüzlerce öğrencisi var… Ama asıl mesleği bu değil. 13 yıl köşe yazısı yazdı ama köşe yazarı da değil. Söylediklerinin içeriği ile olduğu kadar sivri söylemiyle de dikkat çeken Cündioğlu’nun hayli enteresan bir hikâyesi var… Kırım göçmeni bir ailenin oğlu olan Cündioğlu daha 16 yaşında cezaevi ile tanıştı… Lise yıllarında hızlı bir ülkücüydü. Ülkücü olarak girdiği cezaevinde Kuran’la tanıştı… İlk orucunu 1978 yılının ramazan ayında cezaevinde tuttu. 4 seneye yakın tutuklu kaldığı cezaevinden çıktığında Melami-Bektaşi meşrepli bir babanın dindar oğlu haline gelmişti… Ülkücülükle arasına mesafe koydu. İslamcılık da zaten o dönemde devlet karşıtı idi. Eskiden takdis ettiği bütün kavramların ve kurumların karşısına geçti…

“Çıktığımda yapabileceğim hiçbir şey yoktu. Tabii ideolojik olarak aldatıldığımı düşündüm. 12 gün bilfiil işkence gördüm. Çok sıkıntılıydı. Devlet Bahçelinin kendi otoritesini onaylamayan eski ülkücülere yönelik ‘işkencede öttüler’ sözleri çok inciticiydi. Ne yapalım, zulümden nasibi olmayan masabaşı milliyetçiliğinin nadanlığı bu! Cinsel organları kömür gibi olmuş bir sürü yiğit gördüm. Hiç kimsenin dikkatini çekmedi ama ülkücüler işkence gördüklerine dair fazla açıklama yapmadılar. Devlet zarar görmesin diye… Bir de tabii sağcılık dünyanın her tarafında böyledir. Daha erildir. İşkence o erkeksilikle bağdaşmıyor. Zannediyorum bu yüzden ülkücüler nasıl işkence gördüklerini pek anlatmadılar. O dişi, feminen duyguyu tatmak istemediler. Ayrıca sağ bilinçaltında işkenceyi sıradışı olana yapılabilecek bir işlem olarak algılıyordu. Kendisi hep merkezde olduğu için, kendine yakıştıramıyordu. İtiraf etmemek için de unutmayı yeğledi.”

Dücane Cündioğlu İslam’ın en marjinal taraflarına kaydı. İran Amerika’yı def etmişti ve o da duygusal olarak İran devriminin yanında yer aldı. Fakat cezaevi sürecinin kazandırdığı bir kavrayışın gereği olarak hiçbir gruba angaje olmadı. “O dönem fark edememiştim ama İslamcılık da gerçekte o yılların siparişle gönderilmiş ürünlerindendi” diyen Cündioğlu İslamı entelektüelize etmeye başladı. Onun İslamcılığı düşünsel bir İslamcılıktı. “Sadece Kuran-ı Kerim’i anlamaya odaklanmıştım. O dönemde böyle bir eğilim vardı. Ben o eğilim içersindeydim. Sonra bu eğilimin içinden mealcilik diye bir hareket çıktı. Mesela sonradan Edip Yüksel, Yaşar Nuri Öztürk gibi isimler de bu eğilimden etkilendi. Gelenekle problemi olan, yaşayan İslam’la problemi olan bütün entelektüeller daha derinde kirlenmemiş, saf bir köken, bir kaynak arayışına girmişlerdi. Ne olabilir bu, Kuran olabilir. Bir de peygamber efendimizin uygulamaları olabilir. Uygulamalar konusunda sorunlar var, kesinlik taşımıyor, o halde elimizde gözümüzü kapayarak yaslanabileceğimiz tek dayanak Kur’an kalıyordu, bense gözümü açarak sadece Kur’an’a dayanmayı tercih ettim.”

Bu arada Fehmi Koru gibi isimlerle Milli Gazete’yi çıkardı. Ama bu macera uzun sürmedi. Yayınevlerinde redaktör olarak çalışmaya başladı. 10 yılı böyle geçti. Bu arada muhtelif dergilerde yazıp çiziyordu. Çalışmalarımı yayınlarsam geçinebilirim düşüncesiyle ilk kitabını çıkardı. Ama umduğu gibi olmadı. Neyse ki o sırada Yeni Şafak Gazetesi’nden teklif geldi. Köşe yazarlığı macerası başladı. Dücane Cündioğlu’nun dergilerde yayımlanan yazılarıyla oluşmaya başlayan hayran kitlesi, köşe yazılarıyla hızla büyüdü… Hep gündem dışıydı yazdıkları, filozoflardan, ressamlardan, yaşamın ta kendisinden bahsediyordu… “Gündemden, güncelden hep nefret ettim, hala da sevmem. Gündem meşguliyetinin insanın sorunlarıyla yüzleşmesini engellediğini düşünürüm. Güncel içerisinde kavrulan bilinçleri, düşünce ve sanatın bir süreliğine de olsa zenginleştirmesi, beslemesi gerektiğine inanırım. O yüzden ısrarla güncele takılmamaya çalıştım.”

Dücane Cündioğlu’nun kitapları ama en çok da gündem dışı yazılarında dillendirdiği enteresan fikirleri ve çarpıcı tespitleri ile büyüyen hayran kitlesi vardı. Bu kitleyle konferanslarda, seminerlerde, derslerde buluşmaya başladı. Tefsir, tarih, dilbilim, mantık ve felsefe dersleri veriyordu. Artık fanatik takipçileri vardı… Cündioğlu’na kim bu hayranlarınız diye sorduğumuzda hayli enteresan bir cevap alıyoruz. “Tutunamayanlar… Beni deliler ve ölüler çok sever. Son dersimde 300 kişiye yakın bir kalabalık vardı. ‘Felsefe ve Sanat: Bir Ressam Bir Tablo’ başlığı altında çok farklı dersler verdim. Venüs tablolarından, Adem ve Havva tablolarına varıncaya kadar sınırları zorlayan görüntüler eşliğinde dersler yaptım. Mesela Maria Magdalena dersi. Hem fahişe hem mümine. Dibine kadar günah çamuru içinde yuvarlanmış. Fakat sonra İsa’nın ayaklarını saçlarıyla kurulamış. Sadakati, inancı sembolize eden bir kadın. Bizim geleneğimizde bu sembolün karşılığı yok.” Dücane Cündioğlu yaygın kanıya göre sıradan bir Müslüman’ın ilgi alanı dışında kalan böyle ilginç konular üzerinden, modern insanın sorunlarını, sıkıntılarını anlattığı için sağcısından solcusuna gençlerin ilgisine mazhar olduğuna inanıyor…

“Dinin insan olarak içinde yaşadığımız varoluşsal krizle yüzleşmemizi kolaylaştırdığına inanıyorum. Bu noktayı vurgulayan pek kimse yok. İnsanlardan herhangi bir şey beklemeden, sadece onların kendi krizlerinin bir yansımasını görecekleri kimselerin sayısının çok olduğunu sanmıyorum. Bizimkisi böyle bir hüzün ortaklığı diyebilirim. TÜBİTAK dindarlık üzerine büyük bir proje üzerinde çalışıyordu. Benimle de görüştüler. Görüşmeye gelen sosyalist arkadaş, ‘Yüze yakın dindar gençle konuştum, nurcusundan radikaline bu gençlerin beslendikleri ortak isim sizsiniz, bunun nedeni nedir?’ diye sordu. O zaman bu durumu şöyle açıklamıştım: “Ben çağdaş dünyada insanın ilkeleri ile irtibatını koparmadan modernleşebileceğini temsil ediyorum. Ben o gençlerin olmayı istedikleri yerdeyim. Bunu kibir kokmadan nasıl ifade edebilirim bilmiyorum ama yazdıklarımın önemli bir kısmının 70-80 yıl sonra asıl muhataplarını bulacağını düşünüyorum. Çünkü Türkiye’de dindarlık henüz benim söylemek istediğim şeyleri duymaya hazır değil. Ben dindarlığın şehirleşmesi gerektiğine, inansın inanmasın, insanın Tanrı’yla şehirde karşılaşması gerektiğine inanan biriyim. Aksi takdirde İslam bir kabile dini haline dönüşür, bir köylülük ideolojisi haline gelir, ki öyle. Toplumsal gücünü de buradan alıyor. İslam şehirleştikçe bireyselleşecektir. Şehirde yalnızlaşan bireylerin ihtiyaç duydukları kaynaklardan biri de din dili olacaktır. İşte ben bu yeni din dilini inşa etmeye çalışıyorum.”

Dücane Cündioğlu hayli enteresan tespitlerini tez olarak öne sürebilmek yani kitaplaştırabilmek için, kendi deyişiyle ilk eserini verebilmek için, 200 koli kitabıyla Büyükadaya kapandı… 13 yıllık köşe yazarlığı kariyerine de nokta koydu… Biz de Cündioğlu ile inzivaya çekildiği Büyükada’da buluştuk. Cündioğlu ile kitaplarına temel teşkil edecek olan şaşırtıcı, ezber bozan fikirlerini konuştuk… “Sağcılık büyük bir anksiyetedir” “Sağcılık her zaman sığdı, hep de böyle olacak. Çünkü sağcılık her zaman tatmine dayalıdır, sol tatminsizliğe… O yüzden dinin özünü sol bir refleks olarak algılarım. Politik tutumumu karakterize eden de bu muhalif reflekse sadakattir. Din iktidarla işbirliği yaptığı anda erkeksi bir görünüm alır, temel özelliklerini kaybeder… Sağ tatmin olmuşların ideolojisidir. Sığlık tatminden geliyor. Tatmin olduğunu sananların çoğu sığ kimselerdir. Tatmin olmanın getirdiği bir arayışsızlık, bir kuruluk vardır sağda. O yüzden sağ edebiyat olmaz. Sağcılık bir sistem ideolojisi olduğundan, yönetmeye odaklandığından, hep bir iktidar sorunu çerçevesinde örgütlendiğinden, hiçbir düşünce ızdırabı içermez. Sürekli kaybetme korkusu yaşar.

Sağcılık büyük bir anksiyetedir. Çünkü vatan elden gidecek, devlet elden gidecek, din elden gidecek… Sürekli kaybetme korkusu vardır. Avradın yerinde durması lazım, atın yerinde durması lazım, silahın yerinde durması lazım.” “Ufukta kadınların çok eşliliği sözkonusu” “Toplumsal değişim farklı bireyselliklerin ortaya çıkmasını zorunlu kılacak. Evlilikler ciddi bir şekilde nikâh bağından kurtulacak. Birliktelikler sözleşme ihtiyacı duymayacak. Bağlılıklar azalınca çok eşlilik anlamsız hale gelecek. Alışılması gereken erkeklerin değil, kadınların çok eşliliği… O yüzden de eşcinselliğin bir süre sonra toplum içerisinde doğal bir görünüme bürüneceğini düşünüyorum. Dindarlık ister istemez bu olguyla da yan yana gelecek.” “Ben yaşamdan çok ölümü tercih ettim” “Sokrates ‘felsefe ölmeyi tercih etmektir’ der. Ben yaşamdan çok ölmeyi tercih ettim. Yüksek düşünce ve sanatın yaşamdan çok ölüme yakın olmakla gerçekleşeceğine inanırım. İslamcılar yaşamayı tercih edenlerdir. Ben ‘dindarlar’ demeyi tercih ederim. Zannediyorum dindarlık teriminin yaygınlaşmasında, benim bu sözcüğü kullanmamın da etkisi oldu. İslamcılık politik bir tanım ama dindarlık öyle değil. Dindarların İslamcı olması gerekmez, İslamcıların da dindar olması gerekmez.” “III. Meşrutiyet evresindeyiz. Çok güçlü bir devrimin eşiğindeyiz…”

“Türkiye’nin içinden geçtiği devre sallantı değil, çalkantı devresi. Çok güçlü bir devrimin eşiğindeyiz. Tanzimat, I. Meşrutiyet, II. Meşrutiyet ve Cumhuriyet. Hadi bir de çok partili hayata geçiş. Şu anda yeni bir evredeyiz, III. Meşrutiyet evresinde… Ankara bugüne kadar kendisini Londra’yla, Berlin’le, Paris’le, New York’la mukayese ediyordu. Şimdi Şam’la Tahran’la, Kahire’yle mukayese ediyor. İlk defa Türkler ‘o kadar da kötü durumda değilmişiz’ diyor. Yetişen insanımız, dünyayı algılama biçimimiz, en dindarımızdan en modernimize, İslam ülkeleri ile mukayese edildiğinde fevkalade çağdaşlaştı. Türkiye modernleşme ile batılılaşma arasındaki farkı anladı diye düşünüyorum. Artık batılılaşmıyoruz, modernleşiyoruz. Bu da dindarlık üzerinden gerçekleşiyor. Bürokrasi de güya direniyor. Bugün bütün olup bitenin AK Partinin veya dindarların marifeti olduğu düşünülüyor. Oysa bu sanı doğru değil. Dolayısıyla çalkantı var, bulanıklık var. Ama her şey yoluna girecek. Beyaz Türkler de bugün olanların en nihayet kendi lehlerine olduğunu çok geçmeden fark edecekler…” “Gerçekte kadınların hepsi dindardır” “Kadını anlamak benim için doğayı anlamının biricik yoluydu. Doğayla temas edebilmek için öncelikle kadını anlamak icap eder… Gerçekte kadınların hepsi dindardır, kadınlık özü gereği dindardır ya da dindarlık daha çok kadına yakışır diyebilirim. Annelik, sadakat, vefa, şefkat vardır kadında… Dişillik dindarca bir şeydir. Sevimsiz olmak pahasına söylüyorum, dişi olan zayıf olandır. O yüzden de güzel olandır. Tarkovsky ‘çirkin olan kalındır, kütük gibidir, ölüdür. Çünkü güzel olan zayıf olandır’ der.”

“Dindarlar Kaybedenler Kulübünde olanlardır” Dindarlık kavramı birkaç anlama gelir. Benim yüklediğim anlama bakılacak olursa, dindarlar biraz da Kaybedenler Kulübünde olanlardır. Yoksulluk vardır içinde, acziyet, kaybetmişlik, patinaj yapmak, tutunamamak vardır. Roma’ya giden aslanların ağzına atılan Hıristiyanları düşünün. Dindarlık orayla alakalı… Benim dindarlığım Vatikan’daki dindarlık değil. Ben öyle bir dindar değilim. Kiliseyi altınla, gümüşle, mermerle dolduran dindarlıkla hiç işim olmaz.” “Birilerinin ‘nereye gidiyorsunuz’ diye sorması lazım…”

“Evimin cephesinde üç motto yazılı. Hemen kapının üstünde Yunanca ‘gnosei seauton’ (nefsini bil, kendini tanı) yazıyor. Bir diğeri: ‘memento mori’ (ölümü hatırla) diyor. Diğeriyse ‘quo vadis’ (nereye gidiyorsun?) diye soruyor… Kuran’da da vardır ‘eyne tezhebune’ (Nereye gidiyorsunuz?) sorusu. Durun, sakin olun, biraz nefeslenin anlamına gelen ilahi bir çağrıdır bu. Dindarlık en özünde ‘nereye gidiyorsunuz’ sorusunu sormaktan ibarettir. İktidarın, yani gücün kendisi ise bu sorudan pek hoşlanmaz.

Türkiye’de modernleşme dindarlar üzerinden yürütülüyor, mesafe de alınıyor. Memleket adına sevindirici. Ama birilerinin ısrarla ‘nereye gidiyorsunuz?’ diye sorması gerek. Bu aşırı toplumsallıktan rahatsız olması gerek. Aksi takdirde dinin asaleti nerede kalır?”

İşte tüm bu çarpıcı sözleri, şaşırtıcı fikirleri ve keskin dili yüzünden Dücane Cündioğlu, dinlenilesi, okunulası kısaca takip edilesi bir adam…

Özgül Apaçe/Aktüel

Alıntı : http://www.izdiham.com/index.php/roportaj-ducane-cundioglu

Habis Dergisi 3.Sayı

2011-06-21T20:29:00.003+03:00

İyisiyle kötüsüyle, genel olarak yağmuruyla bir ilkbahar mevsimini daha geride bıraktık. Yaz ve seçim peş peşe sıralanıyor takvimde… Bizde sizlere “Seçim Özel” sayısı yapmayı uygun görmüştük bu doğrultuda fakat hakim olduğumuz alan edebiyat olduğu için bu tertip yalnızca lafta kaldı. Yani verdiğimiz sözde durmayarak büyük politik amcalarımızın izinde olduğumuzu sizlere göstermek istedik. “Çok büyük iş başardınız!” der gibisiniz, hakikaten öyle, bu gurur bizim… İstikrar sürerken Türkiye büyürken, politik amcalar filmlerde üstsüz güneşlenirken, federasyon sistemini düşünedururken bazıları; internet yasaklansın, helal internet paketi gelsin… Biz ne yapalım? İki elimizle bir klavyeyi doğrultup oturduğumuz yerden nameler düzelim… Söyleyecek şeyler bitmese de şimdilik bu kadar… Dileriz 12 Haziran sonrası hepimiz için hayırlı olur…

Dergiciğimizden bahsedelim. Bu sayımızın şairleri; Beyaz Arif Akbaş, Alptuğ Topaktaş, Murat Çelik, Nihan Işıker, Tuğrulhan Peksert, Ferhat Dönmez, Ümit Erdem ve Tûba Durmaz. Ahmet Koçakoğlu ve Yüksel Y. Hülagü öyküleriyle yer alıyorlar aramızda; Can Şen ise iki kıpkısa öyküsüyle bizimle birlikte… Sibel Dalgın, Hüseyin Türkistanî ve Murat Erenler ise denemeleriyle katkıda bulundular. Fatih Kalafat, Jack London’un Martin Eden adlı eserini inceledi. Ayrıca çeviri köşemizde Macar yazar Istvan Örkény’den iki kıpkısa öykü ve K. Özkan Dağ’ın Network adlı filmden Türkçe’ye aktardığı ‘manidar’ replik yer alıyor.

Kapak resmimiz Nihan Işıker’e ait, kendisine çok teşekkür ederiz… Kapaktaki arkadaşı tanıyanlar bilir ki kendisi çok diktatör ve yasakçı bir zihniyete mensuptur; derginin finans kaynağı olduğundan şu seçim döneminde kendi popülizmi adına bizden böyle bir talepte bulundu… Kıramadık daha doğrusu mecbur kaldık… Sizlerden özür dileriz…

Simav için dua etmeyi unutmayınız ve yaz tatilinde bol bol kitap okuyunuz… Biz 1 Eylül’de paramız olursa yine sizlerle olmak niyetindeyiz… Esen kalın(ız)

Habis'e ulaşın: habishareket@gmail.com

Halil İbrahim Bereketi

2011-06-21T18:03:00.001+03:00

Vaktiyle birbirini çok seven iki kardeş varmış.

Büyüğü Halil.

Küçüğü ise İbrahim...

Halil, evli çocuklu.

İbrahim ise bekârmış...

Ortak bir tarlaları varmış iki kardeşin...

Ne mahsul çıkarsa, iki pay ederlermiş.

Bununla geçinip giderlermiş...

Bir yıl, yine harman yapmışlar buğdayı.

İkiye ayırmışlar.

İş kalmış taşımaya.

Halil, bir teklif yapmış :

İbrahim kardeşim; Ben gidip çuvalları getireyim. Sen buğdayı bekle.

Peki, abi demiş İbrahim...

Ve Halil gitmiş çuval getirmeye... .

O gidince, düşünmüş İbrahim:

Abim evli, çocuklu. Daha çok buğday lazım onun evine

Böyle demiş ve

Kendi payından bir miktar atmış onunkine...

Az sonra Halil çıkagelmiş.

Haydi İbrahim. De miş, önce sen doldur da taşı ambara.

Peki abi.

İbrahim, kendi yığınından bir çuval doldurup düşer yola.

O gidince, Halil düşünür bu defa:

Der ki:

Çok şükür, ben evliyim, kurulu bir düzenim de var.

Ama kardeşim bekâr.

O daha çalışıp, para biriktirecek. Ev kurup evlenecek.

Böyle düşünerek,

Kendi payından atar onunkine birkaç kürek.

Velhasıl, biri gittiğinde, öbürü, kendi payından atar onunkine.

Bu, böyle sürüp gider.

Ama birbirlerinden habersizdirler.

Nihayet akşam olur.

Karanlık basar.

Görürler ki, bitmiyor buğdaylar.

Hatta azalmıyor bile.

Hak teala bu hali çok beğenir.

Buğdaylarına bir bereket verir, bir bereket verir ki...

Günlerce taşır iki < I>kardeş, bitiremezler.

Şaşarlar bu işe...

Aksine çoğalır buğdayları.

Dolar taşar ambarları.

Bugün 'Bereket' denilince, bu kardeşler akla gelir.
Bu bereketin adı: halil ibrahim bereketidir.

Ersin Karaca Bey'den öğrendiğim bir hisseden kıssa...

Berneva - Ersin KARACA

2011-06-17T12:21:00.003+03:00

Bernava bugün elime ulaştı.Şık bir tasarımı var.Beyaz ve mavi insanı rahatlatıyor.Giriş sayfasında bizi Hugo,Goethe,Şirazi,Yunus ve Hz.Mevlana karşılıyor.

Victor Hugo: "biri fikir, biri aşk; insan iki kanatla uçar."
Goethe: " tutku ile aşk,büyük işlerin kanatlarıdır."
Şadi Şirazi: "aşka uçma kanatların yanar."
Hz. Mevlana:" aşka uçmadıktan sonra kanatlar neye yarar?"
Yunus Emre: " aşk'a vardıktan sonra kanadı kim arar?"

Güzel bir karşılama...Ersin Karaca'nın ilk şiir kitabı,Ferfir'in üçüncü şiir kitabı...Okuyanı bol olsun.

Berneva
Ersin Karaca

Arka Kapağından alıntıdır:

Gültekin EMRE

“Ruhun emziği, seslerin beşiği şiirlerin toplandığı Berneva, yalın sözcüklerin sarmaşığı.”

“Sese alaz” veren bir kıyı var mıdır bilmiyorum ama, dizelerin, sade imgelerin olduğunu biliyorum. “Nem lekeler” bulutların Yüzünde değil, hayatın arka avlusunda, hafiften çimlenen iyi huylu duygularda. Orada sevgilinin gözleri “rüzgâr”, gölgesi ise “bahar”dır. “Orta halli sokaklar”daki hayatların düşleri mutsuz aşklarla doludur çoğunluk, bir de geçim sıkıntılarıyla. “hüzünlü endişe”lerin sardunyalar gibi balkonlardan, pencerelerden sarktığını görüp bunların şiirlerini yazıyor Ersin Karaca “Sade gönüllerde bir yol” bulmak için. Ruhun emziği, seslerin beşiği şiirlerin toplandığı Berneva, yalın sözcüklerin sarmaşığı.

Şeref YILMAZ

“Ersin Karaca’nın şiiri, bazen bir çağrışımın ardından imgeyle bazen de bir imgenin ardından gelen çağrışımla yürüyor.”

Çağdaş şiirin “çağrışım”ı öne çıkaran özelliğini Ersin Karaca’nın şiirlerinde de görmek mümkün. Bu da onun modern şiirin dilini yakalamaya çalıştığını gösteriyor. Ersin Karaca’nın şiiri, bazen bir çağrışımın ardından imgeyle bazen de bir imgenin ardın dan gelen çağrışımla yürüyor. Berneva’da bir yandan çağdaş şiirin iki ana unsuru olan “çağrışım” ve “imge” kendini gösterirken diğer yandan klasik unsurun yapı taşları olan hece ölçüsü, kafiye ve dörtlük öne çıkıyor. Çoğu kere iç kafiyelerle örülen bir şiirle karşı karşıya olduğumuzu hissediyoruz. Bu da Ersin Karaca’nın çağdaş şiirin formlarını kullanırken klasik şiirden kopmadığını gösteriyor. Berneva’da gördüğüm bir başka farklılık da şu: Şiirler eksiltili cümlelerle ilerliyor ve cümle yapılarında İkinci Yeni Şiiri’nde görülen deformasyon dikkati çekiyor. Ersin Karaca’nın şiirleri, daha yukarıda duran şiirlerin geleceğinin habercisi.

Leyla KARACA TOK
“Derin bir hasretin nidasını cesur bir ulağın eliyle veriyor...”

Berneva, söz’ün göğündeki koyu bulutları aralayıp, ışığa özlem duyan bir güneşi duru ve yalın bir anlatımla gösteriyor. Derin bir hasretin nidasını cesur bir ulağın eliyle veriyor sevgiliye. Berneva, tıpkı kelime anlamı gibi “sözün beşiği”ndeki tılsımı kendi sesiyle büyütüp olgunlaştırma çabası.

1. Basım: Mayıs 2011
Türü: Şiir
96 sayfa
13,5x19 cm
Karton Kapak
ISBN: 978-605-4447-16-9
Fiyatı: 5 TL

Mustafa Celep

2011-06-17T12:13:00.002+03:00

Mustafa Celep blogunda bana da yer açmış,kendisine teşekkür ederim buradan.Aşağıdaki alıntı ona ait ve bana güzellikler bağışlamış.Sayın Celep'i ve diğer güzel insanları hayal kırıklığına uğratmamak için: "çok çalışmam gerek çok!"

BİR ŞİİR BİR ŞAİR: TEVFİK HATİPOĞLU

"Taşrada yaşayan şairlerin samimiyetine her zaman inandım. Pazarlıksızlar. Merkezdekiler gibi rol yapmıyorlar. Sanat ve hayat karşısında dürüstler. Doğal, pozsuz, nasılsa öyle. Şairin hayatı ne ise şiiri odur. ‘Yaşamak’tan ‘hayatın güzellikleri’ni değil, mücadeleyi anlar taşralı şair. Rahatlıkla masalarına oturabilirsiniz, sırtınızdan vurmazlar, harbidirler yani. Şiirlerindeki tek eksiklik, bir otoyol gürültüsünün duyulmayışıdır. Hatipoğlu’nun şiiri kendi akarında, sessiz, düzenli yürüyüşünü sürdürüyor. Sezgilerim beni yanıltmıyorsa, metropoldeki dönen dolaplardan bihaber yaşayışları, duyuşlarını romantik kılıyor onların.. ‘Mağara Mimarisi’, bir masal atmosferine sahip bütünlüklü bir şiir. Hatipoğlu’nun birikmiş isyanını bekleyelim öyleyse. Şiirindeki öznenin dolu dolu konuşmasına şahitlik etmek istiyoruz." Mustafa Celep

mağara mimarisi

karanlık, geceden yıldızları
peydahlamazsa lüzumsuzdur
yakalım tüm ışıkları
bundan sonra mesaiye kalsın
bizim için nükleer santraller…

senin için karanlık diye
hangi mağaraya dalsam
karşıma çıkar Yediuyurlar
söndürün yıldızları,aman uyanmasınlar
mesai bitti.paydos!dağılsın santraller…

biz yürürsek yıldızlar yürümeli
memur işi lacivert gecede
bir akrep, bir örümcek yelkovanın üzerinde
monotonlaşmış ağ tamirat imecesiyle
bizim için imar etmeli mağarayı…

şimdi nerde o mağaranın ağzını
mühürleyen imanlı, mübarek örümcek
biz en iyisi mi geceye sarılıp
beraber ölümün provasını alalım…

Tevfik HATIPOĞLU
Mart İki Bin On Bir/Isparta-Yalvaç

http://poetikhaber.wordpress.com/2011/05/03/bir-siir-bir-sair-tevfik-hatipoglu/

İhtiyar Kitap Kafe

2011-06-16T13:47:00.001+03:00

Ankara’nın Sakarya Caddesi’nde İbrahim Çolak ve İhtiyar Kitap Kafe var. Mutlaka uğrayın…

İnsanı mahçup etmek birkaç şekilde olur. En fazla utandıranı ve kıymetlisi ise hürmettir. İbrahim Çolak’ta insanı utandıran hürmet ve dervişanelik hali fazlasıyla bulunuyor.

Geçtiğimiz günlerde yolumuz Ankara’ya düştü. Benim en sevdiğim şehirlerin başında Ankara gelir. Çünkü diye bir cümle sevmenin başına konamaz. Ankara’yı seviyorum. Ama nefretin birçok açıklaması olabilir. İstanbul’u övenleri gördükçe, işittikçe hiç sevmediğim İstanbul’u koyacak torba bulmakta hep zorluk çekmişimdir. Çünkü İstanbul aldatıcı ve yeterince sahtekardır.

Dedim ya yolumuz Ankara’ya düştü diye, tam İstanbul’a dönecekken İbrahim Çolak aradı. Gidip gitmemekte tereddüt edemezdik çünkü sofrasına buyur eden geri çevrilmez. Londra’da nasıl bilmem de Ankara’da öyle oluyor. Gittik İbrahim Çolak’ın sofrasına…

Birçok üniversiteli vardı gittiğimizde. Hepsi sanki kardeş gibi İhtiyar Kitap Kafe’de… Uzun zaman sonra bu kadar çok öğrenciyi bir arada, hem de böylesine samimi görünce bir daha anladım ki şehirler insanı şekillendiriyor.

İhtiyar Kitap Kafe’de para geçmiyor. Zaten İbrahim Çolak İhtiyar Kafe’yi açarken para ile değil duayla açtığını söylüyor ki inanırım buna. İçeri adımınızı atar atmaz bu hissi o yer, oradakiler, o insanlar, o talebeler ve yağan yağmur size fazlasıyla veriyor.

İki de dergi çıkıyor o ufacık yerden. Birincisi İhtiyar, diğeri Müfredat. Fatih Müfredat’ı çıkartıyor, İbrahim Çolak ve arkadaşları İhtiyar Dergisi’ni. Dergilerin nasıl olduğunun bir önemi yok. Çünkü orada çay da güzel, çay içenler de…

Yolunuz Ankara’ya düşerse mutlaka uğrayın. Sizin çantanıza koyacakları çok güzel sözleri var İhtiyar’ın.

Adres: Meşrutiyet Caddesi’nden Büyük Birlik Partisi Genel Merkezi’ne giderken, sağdan ikinci –BBP’den hemen önceki- sokakta, Ataç 1 Sokağı No: 26 / D…

Hakan Göksel

İzdiham

ALINTI : http://www.izdiham.com/index.php/ihtiyar-kitap-kafe-ve-ibrahim-colak

Tevfik HATIPOĞLU - Yılan

2011-05-31T00:17:00.004+03:00

Didim Medusa Heykeli

yılan

zamanın tahrip gücünün belgeseli
kum umranlığında hummalı lojistik

kurtarın hayatın kuyularını zehri şifadan
kan yağıyor korku bulutlarından ılık ılık

renklerin çekiciliğinde dikkat dağınıklığı
sonuç zehrin dudağında yaygaracı dilencilik

Medusa’nın kanından peydahlanan korkuluk
kum ummanının karga bekçiliğinde ıssızlık

taşlaşan güzelliğinde ufalanmış zaman
kuralların içinde savruk ve dağınık

çöl: dünyanın yılan bakışlı hiperaktif çocuğu

Tevfik HATIPOĞLU
Şubat İki Bin On Bir/Yalvaç-Isparta
Akatalpa Dergisi Nisan '11

Tevfik HATIPOĞLU - Mağara Mimarisi

2011-05-30T23:57:00.004+03:00

Akrilik
İmzalı
Cemil ONAY

mağara mimarisi

karanlık, geceden yıldızları
peydahlamazsa lüzumsuzdur
yakalım tüm ışıkları
bundan sonra mesaiye kalsın
bizim için nükleer santraller…

senin için karanlık diye
hangi mağaraya dalsam
karşıma çıkar Yediuyurlar
söndürün yıldızları,aman uyanmasınlar
mesai bitti.paydos!dağılsın santraller…

biz yürürsek yıldızlar yürümeli
memur işi lacivert gecede
bir akrep, bir örümcek yelkovanın üzerinde
monotonlaşmış ağ tamirat imecesiyle
bizim için imar etmeli mağarayı…

şimdi nerde o mağaranın ağzını
mühürleyen imanlı, mübarek örümcek
biz en iyisi mi geceye sarılıp
beraber ölümün provasını alalım…

Tevfik HATIPOĞLU
Mart İki Bin On Bir/Isparta-Yalvaç
Tûti Edebiyat Dergisi

Resim için ALINTI: http://www.cemilonay.net

Temrin Dergisi Haziran'11

2011-05-29T09:59:00.002+03:00

TEMRİN AYLIK EDEBİYAT DERGİSİ HAZİRAN BÜLTENİ

ISSN: 1308-3244

BARKOT: 9771308324006

FİYATI: 7 TL

SAYFA SAYISI: 60

EBAD: 23X22 cm

SAYI: 38

Yeni bir sayı ile yine sizlerle beraberiz. Öncelikle geçtiğimiz ayın 14’ü ile 22’si arasında gerçekleştirilen Kocaeli 3. Kitap Fuarı’nda dergimize gösterdiğiniz yoğun ilgiden ötürü teşekkür ederiz. Yaklaşık on gün boyunca standımız hiç boş kalmadı. Bir diğer güzel haberi daha sizlerle paylaşmak istiyoruz. Dergimiz şairlerinden Ersin Karaca’nın ilk şiir kitabı “Berneva” Ferfir yayınlarından çıktı. Yukarıda da iki dizesini alıntıladığımız “Berneva”nın ilk imza günü Kocaeli’de oldu. Ersin Karaca’yı kutluyoruz. Dergimizin bu ayki şairleri; Berkant Akkuş, Ebru M. Kayır, Elif Nuray, Suat Atik, Murat Çelik, Ümit Erdem ve Serdar Çakıcıoğlu. Elif Nuray’ın “ah ey yar!” başlıklı şiirine özellikle dikkatlerinizi çekmek istiyoruz. Fuat Ata bu sayımızda da güzel bir karikatür ile karşımıza çıkıyor. Suat Atik, Hasan Farhangi (çeviri; Nihan Işıker), Oğuz Durdu, Hümeyra Kablan, Firdevs Kapusızoğlu, Nevzat Canan, V. Hüseyin Kaya bu sayımızda öyküleri ile yer aldılar. Mehmet Öztunç “şiir Yıllığı Nereye Düşer?” başlıklı yazısında edebiyat ortamında sıkça tartışmalara konu olan şiir yıllıklarına değindi. Gülşah Elikbank, John Verdon’un son romanı “Aklından Bir Sayı Tut”u inceledi. Gülşah Elikbank bundan böyle Temrin’de kitap eleştirileri ile yer alacak. Psikiyatrist Erol Göka “Kimliğimizin Evi Türkçe”ye dikkat çekti ve dil-kimlik ilişkisini sorguladı. Dergimize yeni bir sayfa daha ekledik; “Ödülün Hikâyesi”. Bu sayfada yazarlar, ödül almış kitaplarının yazılış serüvenini (bir bakıma ödülün hikâyesini) anlatacaklar. Ödülün Hikâyesi sayfasının ilk konuğu Ahmet Büke. Can yayınlarından çıkan “Kumrunun Gördüğü” isimli öykü kitabı ile 57. Sait Faik Hikâye Armağanı’nı kazanan Ahmet Büke “şimdi Berabereyiz” başlıklı yazısında kitabının yazılış serüvenini anlattı. Bu sıcak metni özellikle okumanızı öneriyoruz. Derginin kapak resmini Aksiyon dergisi çizeri Alperen Köseoğlu çizdi. Bu ayki söyleşi konuklarımız genç romancılarımızdan Hatice Kesgin ve Fransız edebiyatının usta romancılarından Mathias Enard. Hatice Kesgin ile Kalender Tufan, Mathias Enard ile V.Hüseyin Kaya konuştu. Her iki söyleşiyi de zevkle okuyacağınızı düşünüyoruz. Son olarak yine Kalender Tufan “künye” köşesinde kitapların ve Seda Ülke “devran” köşesinde sanat ve edebiyatın izini sürdü. Gelecek sayılarda buluşmak ümidiyle…

Ziya Osman Saba, Bütün Saadetler Mümkündür

2011-05-27T22:09:00.001+03:00

Aslı Özen
70.00 x 100.00 cm.
Tual üzerine akrilik
İmzalı

Bütün Saadetler Mümkündür

Bütün saadetler mümkündür…
Şu kapının açılması,
İçeri girivermen,
Bahar, kuşlar, gündüz.
Ve bütün dünya
Bir an içinde gürültüsüz.

Bütün saadetler mümkündür…
Bahtsızların biraz gülümsemesi…
Körlerin gün görmesi,
Mümkündür bütün mucizeler…
Ana, baba, evlât, bütün kaybolanlar…
Ebedî bir sabahta buluşmamız bir daha.

Ölüler! Hepimiz için yalvarın Allah’a…

Ziya Osman Saba

Habis Dergisi 2.Sayı

2011-05-07T21:56:00.005+03:00

Nükleer patlama, depremler, tusunami derken dünyanın o eski albenisi kalmadı artık. Enerji yumurtlayacağız diye kırk çatladığımız günlerin ne kadar boş olduğunu görmüş olduk. Ya bizimde nükleerimiz olsaydı? Allah korumuş… Elimizde patlardı… Hem o santralleri de şifreleme yöntemi ile birilerinin kucağına teslim ederdik. Alışmış kul olmuştan beterdir. Netice itibariyle güzel ve güneşli günler bizi bekliyor. Hâlâ bir umudumuz var…

İlk sayımız oldukça hızlı tükendi. (Reklam) Bunda içeriğimizin çok üst düzey olmasından ziyade fakir edebiyatı yapmamızın etkisi büyüktür. Okunacak şeylere büyük meblağlar harcamak sakıncalıdır. Hem zaten okunacak şey yazsanız da gelir birileri toplar-toplatır.

Bu sayımızın şairleri: İsmail Şen, Ümit Erdem, Murat Erenler, Alptuğ Topaktaş ve Tuğrulhan Peksert… Öykücümüz ise Murat Çelik… Eleştiri köşemizde Fatih Kalafat Onat Kutlar’ın unutulmaz eseri İshak’ı inceliyor; Kutay Balta ise Güneşli Pazartesiler adlı fi lm üzerine bir yazı kaleme aldı. Orta sayfamızdaysa bir soruşturma yer alıyor. “Bizde Yazar Ne Yer, Ne İçer?” diye sorduk, öykücülerden Aykut Ertuğrul, Güzide Ertürk, Murat Taş ve Yılmaz Yılmaz yanıtladılar. Hüseyin Türkistanî ve Bedia Koçakoğlu bu sayımızın deneme yazarları. Ayrıca iki çeviri eser var bu sayımızda: Nihan Işıker, İranlı şair Granaz Musevi’den bir şiirle; K. Özkan Dağ ise Amerikalı yazar Charlie Fish’den bir öyküyle katkıda bulundular. Arka kapağı ise Musa Aktaş’ın bir resmi ile süsledik, kendisine teşekkür ederiz.

HABİS KÖTÜ ÇOCUKLARIN İYİLİK HAREKETİ:
HA BİSmillah diyerek başlıyoruz dergiciğimize…
Allah utandırmasın! Şimdi böyle bir giriş yaptık
diye de yanlış anlaşılmasın… Belli bir kümenin
elemanı olmadığımız gibi ülkemizdeki sağ-sol
aptallığının da bir neferi değiliz. Bildirimiz yok,
hareketimiz, oluşumumuz… Okuyoruz diye yazalım
dedik, okumak tetikledi bizi böyle… Dergicik
çıkarma işini ise hiç sormayın… Büyücek dergilerin
biz küçümenleri görmemesinin kompleks etkisi
tamamen… Nedir, şiirlerimizin, öykülerimizin
çizgilerine uymamasıymış… Laf-ı güzaf!

İşte biz böyleyiz. Dergiye yakın, fanzine uzak:
‘Dergicik’ diye bileceğimiz, Türkçenin imkanlarıyla
sınırlı, halinden memnun… ∞

habissibah@gmail.com

Habis Dergisi 1.Sayı

2011-05-07T21:51:00.004+03:00

İlk sayımızın şairleri: Murat Çelik, Ümit Erdem, Veli Kılıçarslan ve Nazım Güray Yavuz…

Öykü yazarlarımız ise Burcu Akkanlı, Deniz Ülke, Yüksel Y. Hülagü ve Murat Çelik… Eleştiri köşemizde ise Fatih Kalafat, Mark Twain’in Adem İle Havva’nın Güncesi adlı eserini irdeliyor, İnanç Baral da Black Swan adlı film üzerine bir yazı kaleme aldı… Çevirmenimiz K. Özkan Dağ… Özkan, Edgar Allan Poe’dan bir şiir, Saki’den de bir öykü ile katkıda bulundu. Ayrıca arka kapak resmimizi yapan Halil İbrahim Özer’e de

teşekkürü bir borç biliriz.

HABİS KÖTÜ ÇOCUKLARIN İYİLİK HAREKETİ:
HA BİSmillah diyerek başlıyoruz dergiciğimize…
Allah utandırmasın! Şimdi böyle bir giriş yaptık
diye de yanlış anlaşılmasın… Belli bir kümenin
elemanı olmadığımız gibi ülkemizdeki sağ-sol
aptallığının da bir neferi değiliz. Bildirimiz yok,
hareketimiz, oluşumumuz… Okuyoruz diye yazalım
dedik, okumak tetikledi bizi böyle… Dergicik
çıkarma işini ise hiç sormayın… Büyücek dergilerin
biz küçümenleri görmemesinin kompleks etkisi
tamamen… Nedir, şiirlerimizin, öykülerimizin
çizgilerine uymamasıymış… Laf-ı güzaf!

İşte biz böyleyiz. Dergiye yakın, fanzine uzak:
‘Dergicik’ diye bileceğimiz, Türkçenin imkanlarıyla
sınırlı, halinden memnun… ∞

habissibah@gmail.com

Mustafa Aydoğan

2011-05-05T13:29:00.002+03:00

Mustafa Aydoğan'dan kalem tutan gençlere bir abi nasihatı:

“Ankara’da yaşayıp da bize şiir, yazı veya öykü gönderen bazı genç arkadaşların, dergiye uğramayışlarını anlayamıyorum. Yani, biz yazımızı, şiirimizigöndeririz, başkaca da hiçbir şeye karışmayız mı demek istiyorlar acaba? Ben de diyorum ki; hayır beyefendi, şair olmak, yazar olmak bu kadar kolay bir mesele değil; dergiye katılıyorsan gelip bir ucundan da tutacaksın. En azından çayını içeceksin. Ne yiyoruz, ne içiyoruz, ne giyiyoruz bilgi sahibi olacaksın. Tabii, arzu edersen bir paketin de bir ucundan tutabilmelisin.”(aktaran:Hüseyin Alemdar)

Edebiyat Ortamı dergisine bu nasihatten sonra ziyaret etmek şart...

GMK Bulvarı No: 24/7 Kızılay ANKARA

Tûti Edebiyat Dergisi Bahar'11

2011-04-27T14:55:00.003+03:00

Tûtî, bu sayısında Türk şiirinin önemli isimlerinden Behçet Necatigil’e bir anıt dikiyor…

itiraz ediyorum sayın yargıç! ve itirazlarım ayyuka çıksın lütfen. [hı?..] bir itiraz dilekçesi diyorum, ne kadar caydırıcı olabilir. [kapa çeneni!] ve bazen bana yüksek sesle konuşmak düşüyor. yüksek sesle susuyorum o zamanlar. [susma! burası mahkeme salonu değil. konuş!] ne konuşayım. [çizgilerden bahset!] hangi çizgilerden? [senin çizgilerinden...] benim çizgilerimden?.. [evet, şu garip çizgilerinden bahset onlara.] dinlerler mi beni? [anlatırsan belki dinlerler.] dinlemezlerse?.. [bir şey kaybetmezsin.] aklımı?.. [öyle ya aklın vardı senin!] vardı, belki hâlâ vardır. [bilemiyorum...] belki hâlâ kırıntılar taşıyorumdur. [her kırıntı gözle görülmez.]

çizgilerden bahsetmek istiyorum size. çizgilerimden: yüzümdeki ve yazımdaki çizgilerden yani. İnsan yüzü, tek sahifelik bir defterdir: karalamalar ve unutmamalar defteri denir buna. çizgileri silebilirsiniz ama izleri kalır. yerleşirler yüzünüze. zamanla, alışarak, alıştırarak yerleşirler. sildikçe belli edersiniz onları. yenilerini eklersiniz. sonra daha yenileri gelir. ve gittikçe yüzünüz eski bir hâl alır. bu yaşamakla ilgilidir. yazmakla mı demeliydim. yaşarken de yazarken de düşünmesi gerekir insanın. Düşününce ellerinin ağrıması gerekir, yüzünün eskimesi. çizgilerinin belirginleşmesi gerekir, yenilerinin eklenmesi. her çizgi bir insandır, büyür ve kimlik kazanır. ve insan içinde insanı biriktirdikçe insandır. öyle midir?

[dinlediler mi?] bilmem. [neyi değiştirebilirsin ki?] belki hiçbir şey. [o zaman...] bu bir duruş ve ben ihtimaller üzerine yaşayamam. [üzüleceksin.] en çok yaptığım şey. [neyin peşindesin?] insanın. [çoğu alıp okumaz. çoğu içini bile açmaz. çoğunun umrunda olmaz.] çoğu umrumda değil. ben umrunda olacak o azın peşindeyim. çoğun değil. o azıcık insan umrumdadır benim. [o zaman anlat onlara.] neyi? [her gün gidip rafl ara baktığını. o azıcık insanı nasıl seyrettiğini. onlara değer verdiğini anlat.]

değer… değer mi Emrah! desene insanlara. çok yalnız bıraktım onu, ciğerini bilirim, canı çok yandı, kaçıyor insanlardan bu yüzden, uzaktan izliyor onları desene. Selçuk Abi, desene onlara. dışarıdan öyle sert göründüğüne bakmayın, gözleri görmüyor da, ondan kısıyor gözlerini, hem çabucak ağlatabilirsiniz, ama yapmayın lütfen, dikkat edin ulan(!) desene abi. şiirden canı yandı da hikâyeler yazmaya başladı desene Feyza. gerçekle kurguyu karıştırıyor, Ragıp diye birinden bahsediyor ha bire desene. bağırır çağırır ama yufka yüreklidir desene Zehra, nerdesin? onun bütün hâllerini gördüm, bunu ona reva görmeyin, hiçbir şey dışarıdan göründüğü gibi değil, düzelmeye çalışıyor, ona yardım edin, yalnız bırakmayın onu, yükü ağır desene M! biliyorum Zeynep Abla, böyle olmaz. olmamalı. ama
sen de desene, çizgileri anlamlıdır aslında, iç geçirişlerin insan anatomisindeki yeri üzerine çalışıyor bu aralar da o yüzden bu zırvalar desene. Bora “günün birinde, nükleer savaş yıkıntıların altından kurtarılan bir bilgisayarda bu e-mailleri bulup da bizim kurgu röportajımızı yapan biri olur mu?” demişsin. bilmem belki olur Bora. bizden sonra birileri bulur mu bizi? yıkıntılar altında kalmak, tozlu
rafl arda kalmaktan iyi midir Bora? bilmiyorum… Arif Hocam, siz desenize. aslında aklı başındadır ama bu aralar bi hâller oldu, garip şeyler yazıyor, garip davranıyor, kusuruna bakmayın desenize hocam. hem her şeyin bir sebebi var değil mi? olmalı.

beni anlasaydınız böyle yapmazdınız insanlar / hiç! / bir sebebi olmalı…

Katkıda Bulunanlar:

Akif Aytaç
Arif Ay
Behçet Necatigil
Bora Boşna
Emrah Tunç
Feyza Korkmaz
Gülgün Gülören
Hakan Bilge
Hasan H. Çağıran
Hızır Yetiş
Mehmet Aycı
Mehmet Selim Özban
Melike Demir
Murat Hacıfettahoğlu
Rıfkı Dingin
Selçuk Azmanoğlu
Tevfik Hatipoğlu
Zehra G. Onat
Zeynep Aktan

Çeviriler: Anne Sexton, Billy Collins, James Tate, Michael Frayn

Portre: Hüsrev Hatemi

Eliz Edebiyat Dergisi Mart'11

2011-04-26T13:39:00.000+03:00

Eliz edebiyat 27. sayısıyla Bursa'dan merhaba dedi.

Kapaktaki elizi şiiri Şiirsaat dergisiyle tanıdığımız Gülümser Çankaya'ya ait.Şiirin ismi "Piramit" şiirden: "belki, ama belki üfleyerek/öpüyorum ağzını/uygarlığın piramidi yükselirken/içimde/cesaret ediyorum kalbine"
Nuri Demirci "İz/düşüm 25"de Baki Asiltürk'ün ikinci şiir yıllığı YKY Yayınlarından çıkan: "Şiir Yıllığı 2010" incelemiş. Ayrıca beni heyecanlandıran bir de haber veriyor: "Zımba Kitap projesi" "Hilmi Haşal'ın Hercai İnci'si,Muharrem Sönmez'in Merdivendeki Çocuk'u,Zafer Özgekağan'ın Koma'sı,İlkay Aşık'ın Mesafe'si,Nuri Demirci'nin Şifasız Otlar Kitabı" ocak ayında okur önüne çıktığını ve bunlara ek bir beşli daha geleceğinin müjdesi veriliyor. Halide Yıldırım,Gülümser Çankaya,Özlem Tezcan Dertsiz ile görüşülmüş.Merakla bekliyorum.
Bu sayıda dikkatimi çeken şiir ise Büşra Kurtar'a ait okumanızı isterim.Şiirin ismi: "Uçakböceği" şiirden: "o kadar kalabalığım o kadar kalabalığım/balkonumu evimden kovuyorum." Ayrıca Filiz Göğer'in şiirinden şu alıntıyı da sizlere aktarmak isterim: "Ters çevrilmiş hayatlardan sonra/Fincan diplerini sıyırır Azrail"
Halûk Cengiz'in "Samim Sadık'ın Edebiyat Günlüğü-27" ise zevkle okunacak metinler arasında.
Eliz Edebiyat Dergisi'nin Mart 2011 27. Sayısındakiler:

Nursel Aras - Şeref Bilsel - Gülümser Çankaya - Dilek Değerli - Nuri Demirci -
Özlem Tezcan Dertsiz - Aysel Ekiz - Rezzan Erton - Arzu Eylem - Filiz Göğer -
Hilmi Haşal - Belgin Karadeniz - Hilal Karahan - N. Tuşaye Karataş - Zeliha Köse -
Büşra Kurtar - Emel Marşan - Melek Öztürk - Samim Sadık / Halûk Cengiz -
Mehmet Sarsmaz - Stevka Smitran / Ayten Mutlu - Hülya Soyşekerci - Sümeyye Şeker -
Hülya Deniz Ünal - Z. Betül Yazıcı - Melek Ekim Yıldız

-Tevfik HATIPOĞLU-

Mahsus Mahal Dergisi Kış'10

2011-04-26T13:38:00.001+03:00

Mahsus Mahal'in 16. sayısında aşağıdaki içerik var...

02 Mahsus Mahal Kurumsallaştı...
03 Geçmiyor Zaman
04 Yalçın Hafçı (Makale) Mahsusus Mahal 5 Yaşında
08 Cezaevinde Yazmak (Makale) Ragıp Zarakolu
11 Gülsüm Cengiz (Şiir) Görülmüştür
12 Mahmut Temizyürek (Kitap Tanıtım) Yaralarına Âşık Olan
13 Atilla Yaşrin (Şiir) Ölüm Dağlara Dünden Kalma
14 Hamit Yalçın (Makale) Özgürlük ve Korku
15 Rengin Özesmi (Şiir) Mavi Doğurdu Ressam
15 Salih Aydemir (Şiir) Ses
16 Sennur Sezer (Makale) Sabırdan Doğan Bir Oyuncak
17 Taner Cindoruk (Şiir) İstanbullu Bir Hayat
18 Hivren Demir Atay (İnceleme) Mavi ve Siyah Sürgün- 2
24 Mehmet Taşdemir (Makale) İktidar ve Dışlama Üzerine
26 İlgi Özdikmenli (Öykü) Özgürlük Mutluluktur
28 Ayça Örer (Öykü) Büyük Babaannenin Gayri Resmi Tarihi
29 Cehaletin Cinayet Töreni (Şiir) Tevfik Hatipoğlu
30 Gün Zileli / Aytekin Yılmaz (Söyleşi) “Kurdun Boynundaki Çıngırak!”
39 Atilla Akın (Şiir) Nota
40 Neriman Ağaoğlu (Röportaj) Mahsus Mahal Ödülü Eski Mahpuslara
43 Can Ceylan (Şiir) La“fare”zma
43 Işık Sungurlar (Şiir) Eski
43 Muhittin Denktaş (Şiir) Saat 12 Akreple Yelkovan Öpüştüğünde
43 Alparslan Nas (Şiir) Yaşayan Tüm Nehirler
44 Zuhal Özden (Kitap Tanıtım) “Hadım” Romanı Üzerine
46 Muzaffer Tansu (Öykü) Bazı Aşklar Bitince Alevlenir
49 Meriç Utku (Şiir) İmroz
49 Gözaltında (Şiir) Direnç Köse
50 Sezai Sarıoğlu (Makale) “Arif Barikat”
57 Benim Sarı Cephanem (Şiir) Nilgün Aras
57 Evsizliğin Çocukluğu (Şiir) Serkan Engin
58 Dr. Murat Kemaloğlu (Makale) Üçüncül Süreç
60 Gün Zileli (Kitap) Aşağıdan Çalışan Giyotin-2
68 Gökhan Biçer (Öykü) Medine
70 Haşmet Zeybek (Oyun) Thedora III (Mimus Oyunları)-2

Amerika Sen Busun,Orospu Çocuğusun - İsmail KILIÇARSLAN

2011-04-26T13:36:00.000+03:00

AMERİKA SEN BUSUN,OROSPU ÇOCUĞUSUN

"
giriş

amerika sen busun, nokta nokta çocuğusun
bitmeyen bir bitmeyen iki bitmeyen üç
buluşlu çok uluslu çok egemen çok yapışkan
birdenbire politik birdenbire bomba
ve havariyuun son yemekte son dansta
mister seanpenn ne işin var iranda
adam kameraya bakmayı biliyor
bundan sebeb kürtçe öğreniyor
herşey sahte bir sahte iki sahte üç
Allah'ın hakkı gibi de düşünebiliriz demekki
condaliza su böreği yapmayı öğrense
ne alakası var demeyin erzurumun air forcela

gelişme

tamam peki on bir eylül tamam peki usame
tamam peki müdahale tamam peki felluce
tamam peki chavez tamam peki kum mollaları
tamam peki eminem tamam peki hispanik

şimdi durup düşünelim şimdi kimyevi gübreden bomba yapmayı
ölmeseler bile üstleri başları anladınız mı espri anlayışı var adamların
süper heroları porno dükkanları yeşil kartları özkökleri çandarları
çandarlı halil paşa çıkarıp masanın üstüne aman Allah ben ne diyorum
türk şiiri politiktir türk şiiri düz ayak yazılmaktadır kızgındır türk şiiri
tamam peki bomba tamam peki güneş enerjisiyle çalışan telekinezi uzmanları

erzurum üzerinden tahran, tahran üzerinden türkiye anlamadınız mı sayın başbakan
siz anlayana kadar atlar ve atı alanlar üsküdardan ulan ben kız kulesine bakarak
kızkulesinin herasına leandrosuna bakarak küfür sallayan kızgın adamım
kemal tahirim bir bakıma, bir bakıma otuz yaşındayım, ismet özelim anlayana

ciddi gelişme

...

ah sevgili dostlarım böyle anlatmamışlardı ki bize üç kralda orayı

bir akşam, çölde bir akşam, kızgın çölde bir akşam, kızgın kumlu çölde bir akşam
lanet olsun dostum tam da müthiş bir partinin orta yerinde tamda flash royal
birdenbire flash, birden bire hastane ve uzun bacaklı amerikan hemşireleri

şimdi bir barda bir barrbar, bacağı yok, sevgilisi yok, umudu yok bir barda bir barbar
lanet olsun dostum ha, barış ve adalet götürmeye gitmişken, lanet olsun o çöle

sonuç

amerika sen busun, orospu çocuğusun..."
İsmail Kılıçarslan

Attila İlhan-Yenik Serçe

2011-04-26T13:35:00.000+03:00

Yenik Serçe
.
I
Yaban
ve asi
dağlara dağılan taylar gibi.
ve yangın
gençliğinin alazında ışıltılı bıçaklar gibi.
Adana’da yollara dizilmiş garlarda,
çığlık çığlığa peronlarda
çocuklar gibiydi gözleri.

/Adı Nevin,
şarap içer, rüzgâr giyerdi geceleyin.../

II
O, kanadı kırık bir kuştu,
beyaza vurulmuştu;
kimseler görmedi bir başka renk sevdiğini.
Kimseler…Görmedi kimseler kirlendiğini...

/Adı Nevin,
hüzün kokar ve korkardı geceleyin.../

III
“Kendini martılarla bir tutma” derdim; “senin kanatların yok. düşersin,
yorulursun, beni koyup koyup gitme ne olursun! ”*

O, kanadı kırık bir kuştu,
gülümserken vurulmuştu.
Kimseler görmedi uçtuğunu.
Kimseler…Görmedi kimseler öpüştüğünü...

/Adı Nevin,
özlem tüter ve ç(ağlardı) geceleyin./

IV
“Işığın” diyordu: Kırılıp düştüğü yerlerden geliyorum; karanlık kördü ve acımasız... Ellerimle kırdım ben de kalan kanatlarımı; kanat- larımı kanatmaktan geliyorum...

-
Attila İlhan

Aşktır Ondan Yürüyorum-İsmail Kılıçarslan

2011-04-26T13:34:00.000+03:00

Aşktır Ondan Yürüyorum

bu kara yazgılı bataklık beni çektikçe ben bir falancanın oğlu filanca

bu sırnaşık kader, bu aynalı sözler antolojisi, bu çekip giden misafirimiz

bende bir şey biriktiriyor. bende bir şey. bende bir şey.

anlayın işte kuşlu bir şiir yazmak istiyorum albatros kırlangıç ne olursa

yoruldum kendimi kurcalayarak bu fiyakalı düşüşü uçmak

bu bozulmuş zembereği zafer sanmaktan ve heyhat

bir çift kanat aramanın kimseye bir faydası dokunmayacak

defol git hezarfen: dördüncü murat da öyle yapsın

cürm-ü meşhut kızkulesinde, şemsi paşada ölüm salası

her gün biraz beşir fuad, her gün biraz ilhami, biraz da çiçek

bende bir anlı şanlı, bende bir kayıp oğlan, bende bir azgın iştaha

sahi patron sen şiirden anlarsın, takım elbise giymek yakışmaz sana

bense çölün neresinde kaybettiğimi düşünerek çift uçlu kılıcımı

yoruldum. kendimi kurcalayıp duruyorum. yoruldum. kendimi

sahi ben biraz ölsem. sahi ben biraz ölsem. sahi ben biraz

ismail kılıçarslan

Haydar ERGÜLEN-Neden Şiir Yazarım

2011-04-26T13:32:00.000+03:00

Haydar Ergülen'in "Neden şiir yazarım" konulu konuşmasından bazı notlar:

-Şiir, yaşama tutunma arzusudur.
-Şiir, hem iyi hem kötüdür. İkisi bir arada nasıl oluyor derseniz, tıpkı insan gibi.
-Şairlik bir tür benim için bir veliliktir.
-Hiç bir şiiri bitmiş olarak düşünmem. Hayatta ne var ki tamamlanmış o yüzden şiirde yarımdır. Hepimiz her şeyin yarım kalacağını biliyoruz. Şiire de bu bilgiyle yaklaşıyorum.
-Edebiyat ihtiyaç olmaya bilir ama şiir bir ihtiyaçtır. Tıpkı "ihtiyaç anında camı kırınız" uyarısı gibi.
-İnsan ölünce bile şair olarak anılması önemlidir.
-Şiir, sözcüklerle yazılır. Her kelime arasında bırakılan boşluk vardır. Şair, kelimeler arasındaki boşlukta susar ve düşünür.
-Bir şairi sevmek için bütün şiirlerini anlamak gerekmez. Sezmek gerekir.
-Şiir yolculuğu, insanın yolculuğuyla aynıdır.
-Sağ ve sol kesimdeki şairleri okudum. Hepsinide kendi gerçeklliği içinde sevmeyi öğrendim.

Sagopa Kajmer - Ölüm ve Yaşam

2011-04-26T13:31:00.003+03:00

"İnsanlar doğar çünkü anneler bebek ister ya da tanrı safında savaşacak savaşçıya ihtiyaç vardır..."

W. Benjamin

2011-04-26T13:31:00.001+03:00

“ Asla telafi edemeyeceğimiz şeyler vardır. Mesela onbeşindeyken evden kaçmamış olmak”

Vural Bahadır Bayrıl

2011-04-26T13:30:00.001+03:00

"Her kadın, kendi başına bir karanlık kıta’dır...Her biri için uzun, çok uzun keşif seferleri yapılmalıdır..." Vural Bahadır Bayrıl

Malcolm X

2011-04-26T13:29:00.000+03:00

“Şiddetsiz devrim olmaz. Çıtkırıldım ‘zencilerin’ devrimi, ancak umumi tuvaletlerdeki ırk ayrımını kaldırır. Beyaz adamla tuvalette yan yana olmak… Bu bir devrim değildir.”
[Malcolm X, 19 Mayıs1925 – 21 Şubat 1965]

Gülümser Çankaya-FLU

2011-04-26T13:28:00.000+03:00

FLU

çilek yiyordu ama soğan
kokuyordu elleri
hafifçe kaldırıyordu eteğini
balkon demirinden korkan
rüzgar
limanda duran yelkenlinin
direğine bakıyordu kımıltısız
böyle kuruluyordu uzakla
arasındaki denge
bir uyusa geçecekti başağrısı
bir uyusa!..
derine kaptırmıştı bir yanını
böyle açıklanıyordu yüreğindeki
vurgun
ama bazen yarım kalmış
bir hayalden seğiriyordu bacağındaki
kaslar
bir parmak bal sürmüştü dudaklarına
bahçede oynayan çocuklar
içine sızıyordu paçasındaki aralıktan
yolunu şaşırmış bir hayvan
bir görseniz çöldeki kaçışmayı
kalbindeki soğumadan
Gülümser Çankaya

Leyla ve Mecnun-Fuzuli

2011-04-26T13:27:00.000+03:00

Mecnun'un bir gün bir köpeği yakalayıp sarılarak sevmeye başladığı anlatılır:
Bunu görenler,
- "Mecnun sen işi iyice azıttın." derler.
Mecnun,
-"Sizin gördüğünüz bu köpek sıradan bir köpek değil,Leyla'nın mahallesinin köpeğidir."der. Heyhat!...

Akatalpa Dergisi Nisan'11

2011-04-26T13:23:00.003+03:00

Akatalpa’nın Nisan 2011 tarihli 136. sayı şair ve yazarları:

Necati Albayrak, Gökhan Arslan, Sevil Avşar, Kadir Aydemir,Naci Bahtiyar, Perihan Baykal, Onur Bayrakçeken, Alper Beşe,Ahmet Cemil, Tahir Musa Ceylan, Hüseyin Avni Cinozoğlu, Hasan Hüseyin Çağıran,Ersun Çıplak, Ramis Dara, M. Güner Demiray, Erdinç Dinçer, Oresay Özgür Doğan,Pınar Doğu, Hasan Efe, Gültekin Emre, Ersan Erçelik, Özgün Ergen,Saliha Zeynep Ergün, Mehmet Erikli, Gökhan Ertekin, Tayfun Gerz, Serkan Gezmen,Mehmet Gökyayla, Kemal Gündüzalp, Tevfik Hatıpoğlu, Adil İzci, Arife Kalender,Duygu Kankaytsın, M. Sinan Karadeniz, Emin Kaya, Nevzat Konşer, Hüseyin Köse,Salih Mercanoğlu, Volkan Odabaş, Seçil Özcan, Seyhan Özdamar, Mert Özel,Pelin Özer, Sidar Sinan Özmen, Ozan Öztepe, Ertuğrul Özüaydın, Bülent Parlak,Hüseyin Peker, Mehmet Rayman, Onur Sakarya, Ebuzer Saray, Hakan İsmail Ş.,Kâzım Şahin, Melike Şenyüksel, Uluer Oksal Tiryaki, Can H. Türker, Ece Ürkmez,Halim Yazıcı, Betül Yegül, İsmail Sertaç Yılmaz, Ayhan Emir Yolcu, Reha YünlüelA

Kâmil Çağlar Aksu-Nar Çıktı

2011-04-25T14:47:00.000+03:00

nar çıktı

canım nar çekmiyor yâr,
çünkü narın içinde
çok ayrılık var.

Alıntı: "Sır ve sûr" Ferfir Yayıncılık,s.135,istanbul,2011

Aykut Nasip Kelebek, Şehzade

2011-04-25T14:46:00.001+03:00

Herkes gidecek biz ikimiz kalacağız Zafer

bu aleme bir sultan, sultana da bir şehzade yeter

bütün kardeşlerimi boğdururum kanun buysa eğer

dünyada fethedilmedik yer kalmadı diyorsan

sultanım beni fizikötesini fethetmeye gönder

cennet ve cehennemi fethedip getireyim sana

Tanrının ülkelerini katayım topraklarının arasına

Cehennemdeki ateşi söndürüver hemen

sevgili atalarımız yanmasın daha fazla

Viyana’ya giremediğinden ötürü Kanuni

Tanzimat padişahı Abdulmecit yanmasın mesela

yepyeni kurallar getir koy kanunlar koy ahirete

şiiri sevmeyenler giremesin cennete

fakat internetle erişebilelim cennete

oradaki hurileri dünyamiza indirelim

madem ki bu kadar kuvvetli modernite

işte büyük zaferin biricik şehzadesiyim

öyle sözler söyledim ki şu yaşıma kadar

artık yüzüme çevrilen bütün gözlerde

ağzımdan çıkan kelimeleri göreceğim

Aykut Kelebek, Yediiklim

Enis Akın-Adam Masanın A.ına Koydu

2011-04-25T14:41:00.000+03:00

adam masanın a.ına koydu

bana biraz zaman ver Jak
bir ufak için masaya para bırak

bak masanın altında bir üst var
tedirginliğini bırak

masaya rahat bırak masaya yalnız bırak
masaya yak bir sigara yarım bırak

masaya burada kal Jak biraz konuş
kızlardan mızlardan şu hallerine bir bak

masaya bir ufak biraz turşu iki sonsuz filan
bak yan masadan bir meyve salatası

masaya ne tuhaf değil mi Jak
herkesin bir hayat hikâyesi olması masaya

özlemeyi bırak açık bırak ben bırak
masaya hey Jak

dişlerimden sızan bir balık var onu bırak
masaya yak Jak bana bak

ben sandığım dilini kağıtların arasında sıkıştırmış bir çocuk
yalnız içemem biliyorsun

burada kal Jak biraz konuş
çok zor ben olmak

Enis Akın

Aşkın E Hali Dergisi

2011-02-09T16:46:00.004+02:00

Aşkın E Hali dergisi 21.sayı deneme özel sayısı olarak çıktı. Abone olmak ya da bu özel sayıyı istemek için:

askinehalidergisi@hotmail.com
0 532 355 99 12
0 364 225 11 16
0 546 441 25 32

Virtüöz Ölüm - Cahit Koytak

2011-02-03T23:42:00.001+02:00

Virtüöz Ölüm

Ben ki şairim,yüzünüze bakarken
En çok içinizi görmekten korkuyorum;
Bu yüzden yüzünüze bakarken
Ensenizi yalayan denizi görüyorum,
Denizi cesedinize teyelleyen
Yunus sürülerini,
Fenikeli tüccar gemilerini,
Mağripli korsanları
Ya da mavi beyaz çizgili
Şiir transatlantiklerini…

Ben ki şairim,dediğim gibi,
Siz konuşurken, bakın, ben
Bir yandan denizi dinliyorum,
Ölümün üflediği boruları, sirenleri…

Ölüm ki,yalnızlıkların en yağız köpüreni,
En büyük köpüreni,
En sessiz köpüreni.

Ölüm ki, şiirlerin en şiire benzeyeni.
Ölüm ki, kusursuz örtüşeni,
Sözle sükutun.

Ölüm ki,davetleri geri çevire çevire
Artık toya düğüne
Çağrılmaz olanı,usta çalgıcıların…

Cahit Koytak

İZDİHAMA KİM KATILIR?!

2011-02-03T23:07:00.001+02:00

Bülent Parlak ve arkadaşları tarafından 7 sayı çıkarıldıktan sonra dağıtım sorunları sebebiyle inzivaya çekilen dinamik edebiyat dergisi İzdiham, yepyeni bir içerik, format ve kadroyla geri dönmeye hazırlanıyor. ‘Yaşamak sağlığa zararlıdır’ ve ‘Hepimiz ölecek yaştayız’ gibi ilginç sloganlarıyla camia içersinde dikkat çeken bir tarza sahipti İzdiham. Edebiyat dergilerinin tirajlarının yerlerde süründüğü bir ortamda yeni bir dergi ateşlemeye hazırlanan İzdiham ekibi bu yeni 2. dönemlerinde oldukça iddialı bir söylemle yola çıkarak aykırı internet siteleri izdiham.com’un ruhunu matbuata yansıtacakları konusunda kendilerinden oldukça emin gözüküyorlar.

Kimler var?

Şubat ayının ilk haftasında ülkemizdeki en yaygın dağıtım ağına sahip olan Yay-Sat marifetiyle kasabalardaki gazete bayilerine kadar ulaşmayı planlayan İzdiham ekibi, bir edebiyat hareketi olarak da uzun yıllar hafızalarda yer etmek adına gerekli tüm hazırlıkları da yapmış durumda. Yeni nesil edebiyatçıların öne çıkan isimlerinden; Aykut Ertuğrul, Cihat Duman, Güven Adıgüzel, Mustafa Akar, Yavuz Türk, Furkan Çalışkan, Bülent Parlak, Özer Turan, Aydoğan K. ve Hakan Göksel gibi isimlerin yazar kadrosunu oluşturduğu dergide, kuşağının önemli isimlerinin bir araya gelmiş olması edebiyatımız adına sevindirici bir gelişme. Ayrıca Lale Müldür’ün yeni şiirleri derginin sayfalarındaki yerini alacak.

Bir kısa Samsundan daha ulaşılabilir…

Dergi çıkarmanın ekonomik maliyetler ve hedeflenen tirajlar başlıkları altında şekillenen makûs talihi dergilerimizin bugüne kadar Yay-Sat tarafından dağıtılmasına pek imkân vermemişti. İzdiham bu noktada bir ilki gerçekleştirerek kimine göre uçuk sayılabilecek bir iş yaparak; ilk etapta 3-5 binlik bir baskı adediyle her şeye meydan okumaya hazırlanıyor. İnsanların nitelikli, dinamik ve heyecan verici bir edebiyat dergisini hiç çekinmeden gidip gazete bayilerden alma ihtimalini seven İzdiham ekibi, öğrencilerin şikâyetinden kurtulmak için önlemlerini şimdiden almış durumda; derginin fiyatı: 3 TL. Bir edebiyat dergisinin fiyatı şartlar ne olursa olsun bir kısa samsundan daha fazla olmaması gerektiğine dair mutlak bir politika uygulanması gerektiğine inanıyorlar.

İzdiham dergisi, önümüzdeki hafta, başta Üsküdar ve Kızılay’daki gazete bayileri olmak üzere tüm Türkiye’de ve dış temsilciliklerdeki gazete bayilerinin önünde uzun kuyruklar oluşmasını bekliyor. Bekliyor, çünkü edebiyatın bunu yapacak gücü var. Ya hep birlikte batacağız, ya da hep birlikte kazanacağız.

Nergis Bera’yı Beklerken - V. Hüseyin Kaya

2011-02-03T23:03:00.002+02:00

Telefonuna bakıp arayanın kim olduğunu gördüğünde nefesi düğümlenir gibi oldu.
Sanki suya düşmüştü de boğuluyordu,
Toprağa girmişti de oyuluyordu,
Var iken yok, yok iken var oluyordu,
Sanki…

Sonra alnı terledi, terledi, terledi; kalbi titredi.
Kalbindeki titreyiş parmak uçlarına kadar ilerledi.
O titreme ile bastı telefonun açma tuşuna.
“Alo!” diyebildi, sadece bir “alo!” Sonrasında ne başka bir şey diyebildi ne de karşıdan gelen sesi duydu.
Kulakları alev alevdi ve ardından alev tüm bedenini sarmaladı.
“Kurtuba” dedi karşıdaki ses. “Kurtuba’da buluşalım mı bugün?”
Derme çatma cümlelerle karşılık verdi.
“Anlaştık.” dedi kız, “O halde saat ikide Kurtuba’da…”
Zaman geçse mi yoksa geçmese miydi?
Kimseyi dinlemedi elbette ki zaman, dörtnala koştu ve bir buçuğa ulaştı…
Emek’ten metroya bindi ve Kızılay’da indi. Sakarya Caddesi’ne götüren merdivenlerden hızlı adımlarla çıktı.
Merdivenlerin hemen bitiminde sağda dilenen yaşlı kadına üç beş kuruş sadaka verdi. Sadaka ömrü uzatırmış. Bu doğru.
Parayı alan yaşlı kadın gün boyu belki yüzlerce kez söylediği repliği tekrar etti: “Allah sevdiklerine bağışlasın, Allah ömrünü uzun etsin.”
“Âmin.” dedi ve yoluna devam etti. Birkaç dakika mesafedeydi Kurtuba.
Gökten tane tane pamuk helva yağıyordu ve bu hal başkente çok yakışıyordu…

Kurtuba’nın kapısından içeri girdiği andan itibaren bir dakika bile sürmedi üzerinde biriken karların erimesi.
Üst kata çıktı ve her zamanki yerine oturdu. Kız henüz gelmemişti. Bu iyiydi.
Karşı duvarda asılı olan devasa tabloyu seyre daldı. Kimler yoktu ki o tabloda; Necip Fazıl, Mehmet Akif, Sezai Karakoç, Tevfik Fikret, Nazım Hikmet, İsmet Özel, Cemil Meriç, Aziz Nesin, Attila İlhan, Alev Alatlı ve diğerleri… Kısacası edebiyat…

Onca yazar ve şairi bir tabloya sığıştıran ressamı alkışlamak istedi. Ama yapmadı.
“Cemil Meriç” dedi içinden. “Bu ülke hala ‘Bu Ülke’ni anlayamadı.” Sonra Sezai Karakoç’un “Diriliş Nesli”ni gözleyen gözlerine odaklandı… Bir dize belirdi dudaklarında; “Sen kaç köşeli yıldızsın?” Bu tabloyu ilk gördüğü günden beri hep en çok dikkatini çeken şey İsmet Özel’in parmaklarındaki yüzükler olmuştu. “Niçin takıyorsunuz bu yüzükleri?” diye sormuşlar İsmet Özel’e bir keresinde. Cevap oldukça ilginç; “Niçin taktığımı sormaları hoşuma gidiyor da ondan.” Tam da İsmet Özel’den beklenebilecek bir cevap…

“Sebeb-i Telif”ten birkaç dize düşüvermişti ki dudaklarına bir peri suret belirdi karşısında. Ayaklarından kulaklarına doğru aynı alev tekrar yürüdü. Yine alnı terledi ve yine kalbi titredi. Aynı titreyiş kızın kalbinde de hâkimdi. Oturdular. “Hoş geldin!” dedi delikanlı. “Hoş bulduk!” Kız delikanlının, delikanlı da kızın gözlerine yürüdü sonra. Yürüdüler, yürüdüler… Benliklerini yok edinceye dek yürüdüler ve gönül hanesine ulaştılar. Kız delikanlının gönül hanesine ilk adımını attığında duvarda yazılı bir tablo gördü. “Aşk bile dolduramaz bazı âşıkların yerini…” Gülümsedi. Kalbini oracıkta bırakıp geri döndü. Delikanlının vardığı menzilde ise şu dize yazılıydı; “Çocukluğun tutmuş da yine âşık olmuşsun…” Heyecanlandı. Tablonun altına bir beyaz gül bırakıp o da geri döndü.
Ve tekrar masada buluştular. Başladı bir muhabbet sanattan, edebiyattan. Ortamın da havasına uygundu hem bu muhabbetler.

Ancak birbirlerine söyleyemedikleri şeyler vardı. Dile gelmeyen şeyler. Dile gelip de yutkunduran şeyler. Adı aşk olan şeyler…
Sonra yan masadaki kadının minik kızı konuk oldu masalarına. İkisi de çok sevdiler çocuğu. Kız “Senin adın ne?” diye sordu çocuğa. “Eylül” diye cevapladı, ardından annesinin yanına geri döndü. Kız ve delikanlı birbirlerine bakarak birkaç kez tekrar ettiler; “ Eylül, Eylül, Eylül…”

“Bir kızım olursa adını Bera koyacağım.” dedi kız gülümseyen gözlerle.
“Anlamı nedir?” diye sordu delikanlı.
“Fazilet” dedi kız. “Fazilet, seçkinlik, olgunluk…”
“Ya sen? Sen hangi ismi koymak istersin?”
Şaşırdı delikanlı. Belki de beklemiyordu böyle bir soruyu. Hazırlıksız mıydı?
Hayır değildi. Delikanlının da böyle bir düşü olmuştu ve o düşte kızının kulağına “Nergis” diye fısıldamıştı adını. İzlediği bir filmdeki sevimli bir kız çocuğunun ismiydi Nergis.
Kızın gözlerine baktı ve “Nergis” dedi. “Bir kızım olursa ismini Nergis koymak isterim.”
Kız anlamı nedir diye sormadan delikanlı cevapladı; “Güzelin gözü anlamına geliyor Nergis.”
“Güzelin gözü.” diye tekrar etti kız.
Delikanlı karşısındaki güzelin gözlerinde gezindi yine bir süre. Yutkunduran cümlelerin doğum sancısı vardı beyninde. Yine tam yutkunacaktı ki sordu;
“Ne dersin?” “Nergis Bera’yı bekleyelim mi?”

alıntı:
KAYA,V. Hüsetin.Nergis Bera’yı Beklerken,Temrin Dergisi,S.34, s.22-23.Şubat 2011.